Σε απόθεμα

Μείγμα Καρδιαγγειακού

15.00

Περιέχει: Crataegus-Gingo Biloba-Cistus-Petroselinun-Melissa (μελισσόχορτο)

Ένα μείγμα βοτάνων με ισχυρή αντιοξειδωτική και καρδιοτονωτική δράση!

Κατηγορία:

Περιγραφή

Περιέχει κράταιγο, ένα ισχυρό καρδιοτονωτικό, που επιτρέπει την αποκατάσταση της υπότασης και της υπέρτασης, της ταχυκαρδίας και της αρρυθμίας,
Ginkgo Biloba το οποίο χρησιμοποιείται για τη θεραπεία της αρτηριακής ανεπάρκειας βοηθώντας στη βελτίωση του κυκλοφορικού.
Κίστο, ένα ισχυρό βοτάνι καρδιοπροστατευτικό, αποτοξινωτικό και πολύ ευεργετικό για το ανοσοποιητικό σύστημα με πολύ ισχυρή αντιική επίδραση στους ιούς της γρίπης και ακόμη και στους ιούς πτηνών.
Το πετροσέλινο ή μαϊντανός με υψηλή περιεκτικότητα σε σίδηρο και είναι πλούσια σε βιταμίνη Α και βιταμίνη C, και επίσης περιέχει ασβέστιο, θειαμίνη (βιταμίνη Β1), ριβοφλαβίνη (βιταμίνη Β2), νιασίνη (βιταμίνη Β3 έχει δράση κατά της υπέρτασης
To Μελισσόχορτο είναι ένα βότανο με έντονη αντιοξειδωτική δράση, ευεργετικό για την αντιμετώπιση διαταραχών του νευρικού συστήματος.
Βοηθάει την λειτουργία της καρδιάς, ηρεμεί τους έντονους παλμούς της και διώχνει μακριά την θλίψη.

Δοσολογία: 15-20 σταγόνες 2 φορές την ημέρα.

Μέσα από την βοτανοθεραπεία βρίσκουμε φυσικούς τρόπους να αντιμετωπίζουμε τα προβλήματα υγείας!

Μπορεί η κλασική ιατρική να καταφεύγει συνήθως στα φάρμακα ως μόνο τρόπο αντιμετώπισης όλων των προβλημάτων υγείας, κανείς όμως δεν μπορεί να παραβλέψει και το ρόλο της φύσης.

Έως και το πρώτο μισό του εικοστού αιώνα, τα κύρια μέσα θεραπείας των ανθρώπων ήταν τα βότανα και έχουν χρησιμοποιηθεί από όλους τους πολιτισμούς της γης.

Πρώτος ο Ιπποκράτης είχε μιλήσει για τη δύναμη των φυτών και των βοτάνων που, χάρη στις ιδιότητές τους, συμβάλλουν στην αντιμετώπιση πολλών ασθενειών. Μάλιστα, από τα περίπου 250 φυτά που χρησιμοποιούσε στους ασθενείς του, αρκετά αποτελούν τη βάση ακόμα και σύγχρονων φαρμάκων.

Ο Ασκληπιός με τα «φαρμακοτριβεία» του και τα «υγιεινοθεραπευτήριά» του θεοποιήθηκε με περισσότερα από 340 Ασκληπιεία κατά τον 6ο π.Χ. αι. 

Ο Γαληνός, χρησιμοποίησε και συνδυασμούς βοτάνων, διότι όπως υποστήριζε, με τα απλά βότανα, αρκετές φορές, δεν θεραπεύονται «αι παρά φύσιν διαθέσεις».

Τα σκευάσματα του Γαληνού, γνωστά και ως γαληνικά σκευάσματα είναι τα σκευάσματα που χρησιμοποιούνται μέχρι στις μέρες μας από τους βοτανολόγους ιατρούς.

Ο πατέρας της βοτανικής, ο Θεόφραστος, στα εννιά βιβλία του «περί φυτών ιστορίας», περιγράφει τα φυτά και τις φαρμακολογικές τους ιδιότητες.

Ο Διοσκουρίδης, ο διασημότερος φαρμακολόγος της αρχαιότητας,στον 1ο αιώνα μ.Χ., έγραψε ένα πολύ σημαντικό έργο το «περί ύλης ιατρικής» δηλαδή των φαρμάκων που χρησιμοποιούνται στην ιατρική, μελέτησε περίπου 500 φυτά και τη δράση τους στις διάφορες ασθένειες του ανθρώπινου σώματος. Σύντομα έγινε γνωστό σε όλη την Ευρώπη και χρησιμοποιούνταν μέχρι τα μέσα του 17ου αιώνα μ.Χ.

 

Οι άνθρωποι σήμερα κατάλαβαν την ανάγκη για την επιστροφή και την αναβίωση των φυσικών μεθόδων θεραπείας. Μία επιστροφή που εμπεριέχει γνώση και αγάπη για κάθε φυσικό!

Quick Comparison

SettingsΜείγμα Καρδιαγγειακού removeΜείγμα Οστεοπόρωσης removeΒάμμα ΕΑ6 removeΜείγμα Υπέρτασης removeΒάμμα Πνευμόνων removeΜείγμα Άγχους - Relax remove
Image
SKU
Rating
Price15.0015.0020.0015.0020.0015.00
Stock
Availability
Add to cart

Προσθήκη στο καλάθι

Προσθήκη στο καλάθι

Προσθήκη στο καλάθι

Προσθήκη στο καλάθι

Προσθήκη στο καλάθι

Προσθήκη στο καλάθι

DescriptionΠεριέχει: Crataegus-Gingo Biloba-Cistus-Petroselinun-Melissa (μελισσόχορτο) Ένα μείγμα βοτάνων με ισχυρή αντιοξειδωτική και καρδιοτονωτική δράση!Περιέχει: Sideritis - (Equisetum) Πολυκόμπι Αυτό το μείγμα βάμματος των δύο βοτάνων αποτελεί το ελιξίριο για την ενίσχυση των οστών και την αντιμετώπιση της οστεοπόρωσης. Περιέχει Σιδερίτη, το ταπεινό τσάι του βουνού το οποίο κερδίζει το ενδιαφέρον των επιστημόνων και το δικό μας χάρη στις μοναδικές ευεργετικές του ιδιότητες.Ένα μείγμα βοτάνων που δημιουργήθηκε για την καλή λειτουργία του εντέρου…..Μέλισσα- Πασσιφλόρα- Χαμομήλι- Κράταιγος Μείξη βοτάνων σε μορφή βάμματος με αποτελεσματική δράση κατά της υπέρτασης, της καρδιακής ανεπάρκειας, της στηθάγχης, της αρρυθμίας και στην μείωση των καρδιακών παλμών.Μείγμα βοτάνων που βοηθά στην αποτοξίνωση και στις διάφορες παθήσεις του αναπνευστικού συστήματος. Η αποτοξίνωση του αναπνευστικού συστήματος κρίνεται απαραίτητη για τον καθαρισμό και την αποβολή των άχρηστων ουσιών και το βάμμα πνευμόνων της plantagon δύναται να το επαναφέρει και να το διατηρεί υγιές!Passifrora – Lavandula – Humulus – Majorana - Melissa Ένας συνδυασμός βοτάνων με εκπληκτικά αποτελέσματα κατά του άγχους.
ContentΠεριέχει κράταιγο, ένα ισχυρό καρδιοτονωτικό, που επιτρέπει την αποκατάσταση της υπότασης και της υπέρτασης, της ταχυκαρδίας και της αρρυθμίας, Ginkgo Biloba το οποίο χρησιμοποιείται για τη θεραπεία της αρτηριακής ανεπάρκειας βοηθώντας στη βελτίωση του κυκλοφορικού. Κίστο, ένα ισχυρό βοτάνι καρδιοπροστατευτικό, αποτοξινωτικό και πολύ ευεργετικό για το ανοσοποιητικό σύστημα με πολύ ισχυρή αντιική επίδραση στους ιούς της γρίπης και ακόμη και στους ιούς πτηνών. Το πετροσέλινο ή μαϊντανός με υψηλή περιεκτικότητα σε σίδηρο και είναι πλούσια σε βιταμίνη Α και βιταμίνη C, και επίσης περιέχει ασβέστιο, θειαμίνη (βιταμίνη Β1), ριβοφλαβίνη (βιταμίνη Β2), νιασίνη (βιταμίνη Β3 έχει δράση κατά της υπέρτασης To Μελισσόχορτο είναι ένα βότανο με έντονη αντιοξειδωτική δράση, ευεργετικό για την αντιμετώπιση διαταραχών του νευρικού συστήματος. Βοηθάει την λειτουργία της καρδιάς, ηρεμεί τους έντονους παλμούς της και διώχνει μακριά την θλίψη. Δοσολογία: 15-20 σταγόνες 2 φορές την ημέρα. Μέσα από την βοτανοθεραπεία βρίσκουμε φυσικούς τρόπους να αντιμετωπίζουμε τα προβλήματα υγείας! Μπορεί η κλασική ιατρική να καταφεύγει συνήθως στα φάρμακα ως μόνο τρόπο αντιμετώπισης όλων των προβλημάτων υγείας, κανείς όμως δεν μπορεί να παραβλέψει και το ρόλο της φύσης. Έως και το πρώτο μισό του εικοστού αιώνα, τα κύρια μέσα θεραπείας των ανθρώπων ήταν τα βότανα και έχουν χρησιμοποιηθεί από όλους τους πολιτισμούς της γης. Πρώτος ο Ιπποκράτης είχε μιλήσει για τη δύναμη των φυτών και των βοτάνων που, χάρη στις ιδιότητές τους, συμβάλλουν στην αντιμετώπιση πολλών ασθενειών. Μάλιστα, από τα περίπου 250 φυτά που χρησιμοποιούσε στους ασθενείς του, αρκετά αποτελούν τη βάση ακόμα και σύγχρονων φαρμάκων. Ο Ασκληπιός με τα «φαρμακοτριβεία» του και τα «υγιεινοθεραπευτήριά» του θεοποιήθηκε με περισσότερα από 340 Ασκληπιεία κατά τον 6ο π.Χ. αι. Ο Γαληνός, χρησιμοποίησε και συνδυασμούς βοτάνων, διότι όπως υποστήριζε, με τα απλά βότανα, αρκετές φορές, δεν θεραπεύονται «αι παρά φύσιν διαθέσεις». Τα σκευάσματα του Γαληνού, γνωστά και ως γαληνικά σκευάσματα είναι τα σκευάσματα που χρησιμοποιούνται μέχρι στις μέρες μας από τους βοτανολόγους ιατρούς. Ο πατέρας της βοτανικής, ο Θεόφραστος, στα εννιά βιβλία του «περί φυτών ιστορίας», περιγράφει τα φυτά και τις φαρμακολογικές τους ιδιότητες. Ο Διοσκουρίδης, ο διασημότερος φαρμακολόγος της αρχαιότητας,στον 1ο αιώνα μ.Χ., έγραψε ένα πολύ σημαντικό έργο το «περί ύλης ιατρικής» δηλαδή των φαρμάκων που χρησιμοποιούνται στην ιατρική, μελέτησε περίπου 500 φυτά και τη δράση τους στις διάφορες ασθένειες του ανθρώπινου σώματος. Σύντομα έγινε γνωστό σε όλη την Ευρώπη και χρησιμοποιούνταν μέχρι τα μέσα του 17ου αιώνα μ.Χ.
Οι άνθρωποι σήμερα κατάλαβαν την ανάγκη για την επιστροφή και την αναβίωση των φυσικών μεθόδων θεραπείας. Μία επιστροφή που εμπεριέχει γνώση και αγάπη για κάθε φυσικό!
Το «τσάι του βουνού» προέρχεται από το φυτό Sideritis spp ή αλλιώς σιδερίτης του Διοσκουρίδη, το οποίο λέγεται ότι πήρε το όνομά του από την ελληνική λέξη «σίδηρος» χάρη στην επουλωτική δράση του φυτού έναντι πληγών που προκαλούνταν από σιδερένια όπλα. Έχει διαπιστωθεί ότι περιέχει πληθώρα συστατικών, με κυριότερα τα φλαβονοειδή, τα διτερπένια, τα φαινυλοπροπάνια, τα ιριδοειδή και τα μονοτερπένια. Σύμφωνα με μία μελέτη του Πανεπιστημίου Αθηνών, τα εκχυλίσματα του Σιδερίτη μπορούν να συνεισφέρουν στην πρόληψη της οστεοπόρωσης, καθώς προστατεύουν έναντι της απώλειας της οστικής πυκνότητας και ενισχύουν τη μηχανική αντοχή των οστών. Το άλλο σημαντικό και ευεργετικό βοτάνι είναι το Πολυκόμπι το οποίο περιέχει μεγάλες ποσότητες πυριτικού οξέος και αλάτων, φλαβονοειδή, φαινολικά οξέα, αλκαλοειδή, σαπωνίνες, στερόλες, τανίνη, μαγγάνιο, μαγνήσιο, κάλιο, θείο. Μεγάλο μέρος της θεραπευτικής αποτελεσματικότητας αυτού του βοτάνου οφείλεται στη μεγάλη περιεκτικότητα του σε πυρίτιο το οποίο ενισχύει την ανάπλαση του συνδετικού ιστού ενώ το διοξείδιο του πυριτίου που περιέχει, βοηθάει στην απορρόφηση του ασβεστίου και εμποδίζει την εναπόθεση λιπιδίων στις αρτηρίες για αυτό προλαμβάνει την αρτηριοσκλήρυνση. Συμβάλλει επίσης στην θεραπεία των λοιμώξεων του ουροποιητικού συστήματος. Δοσολογία: 15-20 σταγόνες 2 φορές την ημέρα. Μέσα από την βοτανοθεραπεία βρίσκουμε φυσικούς τρόπους να αντιμετωπίζουμε τα προβλήματα υγείας! Μπορεί η κλασική ιατρική να καταφεύγει συνήθως στα φάρμακα ως μόνο τρόπο αντιμετώπισης όλων των προβλημάτων υγείας, κανείς όμως δεν μπορεί να παραβλέψει και το ρόλο της φύσης. Έως και το πρώτο μισό του εικοστού αιώνα, τα κύρια μέσα θεραπείας των ανθρώπων ήταν τα βότανα και έχουν χρησιμοποιηθεί από όλους τους πολιτισμούς της γης. Πρώτος ο Ιπποκράτης είχε μιλήσει για τη δύναμη των φυτών και των βοτάνων που, χάρη στις ιδιότητές τους, συμβάλλουν στην αντιμετώπιση πολλών ασθενειών. Μάλιστα, από τα περίπου 250 φυτά που χρησιμοποιούσε στους ασθενείς του, αρκετά αποτελούν τη βάση ακόμα και σύγχρονων φαρμάκων. Ο Ασκληπιός με τα «φαρμακοτριβεία» του και τα «υγιεινοθεραπευτήριά» του θεοποιήθηκε με περισσότερα από 340 Ασκληπιεία κατά τον 6ο π.Χ. αι. Ο Γαληνός, χρησιμοποίησε και συνδυασμούς βοτάνων, διότι όπως υποστήριζε, με τα απλά βότανα, αρκετές φορές, δεν θεραπεύονται «αι παρά φύσιν διαθέσεις». Τα σκευάσματα του Γαληνού, γνωστά και ως γαληνικά σκευάσματα είναι τα σκευάσματα που χρησιμοποιούνται μέχρι στις μέρες μας από τους βοτανολόγους ιατρούς. Ο πατέρας της βοτανικής, ο Θεόφραστος, στα εννιά βιβλία του «περί φυτών ιστορίας», περιγράφει τα φυτά και τις φαρμακολογικές τους ιδιότητες. Ο Διοσκουρίδης, ο διασημότερος φαρμακολόγος της αρχαιότητας,στον 1ο αιώνα μ.Χ., έγραψε ένα πολύ σημαντικό έργο το «περί ύλης ιατρικής» δηλαδή των φαρμάκων που χρησιμοποιούνται στην ιατρική, μελέτησε περίπου 500 φυτά και τη δράση τους στις διάφορες ασθένειες του ανθρώπινου σώματος. Σύντομα έγινε γνωστό σε όλη την Ευρώπη και χρησιμοποιούνταν μέχρι τα μέσα του 17ου αιώνα μ.Χ.
Οι άνθρωποι σήμερα κατάλαβαν την ανάγκη για την επιστροφή και την αναβίωση των φυσικών μεθόδων θεραπείας. Μία επιστροφή που εμπεριέχει γνώση και αγάπη για κάθε φυσικό!

Περιέχει

Αγριοτριανταφυλλιά
Οι καρποί της άγριοτριανταφυλλιάς αποτελούν εξαιρετική πηγή ιχνοστοιχείων, βιταμινών και αντιοξειδωτικών. Περιέχει πολύ υψηλά επίπεδα πολυφαινολών και σε αυτό οφείλεται η μεγάλη αντιοξειδωτική τους δράση. Επίσης, περιέχει μεγάλη ποσότητα βιταμίνης C, βιταμίνη Ε, και Β9 ή φυλλικού οξέος. Ρόδι
Τα ρόδια είναι μία πλούσια πηγή παραγωγής θρεπτικών συστατικών και περιέχει πρωτεΐνες, φυτικές ίνες, βιταμίνη C, βιταμίνη Κ, φολλικό οξύ και κάλιο. Βοηθά στη βελτίωση της υγείας του εντέρου και στη λειτουργία της πέψης ενώ λόγω της υψηλής περιεκτικότητας του ροδιού σε φυτικές ίνες, συμβάλλει και στη θεραπεία της δυσκοιλιότητας. Επίσης, το πλήθος βιταμινών και μετάλλων που περιέχει συμβάλλουν στην πρόληψη του καρκίνου και των καρδιακών παθήσεων. Αψιθιά Αρτεμισία
( Artemisia absinthium)Τονωτικό του πεπτικού συστήματος. Από τα πιο παλιά φαρμακευτικά φυτά, γνωστή από την εποχή του Ιπποκράτη και από τη θεά Άρτεμις που της έδωσε το όνομά της. Καταπολεμά τα παράσιτα των εντέρων και λειτουργεί σαν ήπιο καθαρτικό βελτιώνοντας την πέψη και την απορρόφηση των θρεπτικών ουσιών ενώ είναι ευεργετική η δράση της στους διαβητικούς. Γαρύφαλλο
Καλλιεργείται από την αρχαιότητα και είναι από τα πιο παλιά καλλωπιστικά φυτά και όχι μόνο. Το γαρύφαλλο περιέχει σημαντική ποσότητα μετάλλων, όπως μαγνήσιο, μαγγάνιο, κάλιο, σίδηρο και σελήνιο. Δρα ως αντιφλεγμονώδες και έχει υψηλή περιεκτικότητα σε αντιοξειδωτικά , όπως η ευγενόλη, η οποία συμβάλει στην υγεία του ήπατος. Επίσης, αξιόλογες είναι οι αντιμικροβιακές του ιδιότητες και έτσι μπορεί να αντιμετωπίζει αποτελεσματικά τα διάφορα βακτήρια. Λυκίσκος (Humulus lupulus)
Συγγενεύει με την κάνναβη και την τσουκνίδα. Περιέχει πολυάριθμα φλαβονοειδή και πρόδρομα οιστρογόνα. Έχει αντιϊικές, αντιμικροβιακές ιδιότητες και χρησιμοποιείται σε περιπτώσεις βακτηριακής δυσεντερίας.

Μέσα από την βοτανοθεραπεία βρίσκουμε φυσικούς τρόπους να αντιμετωπίζουμε τα προβλήματα υγείας!

Μπορεί η κλασική ιατρική να καταφεύγει συνήθως στα φάρμακα ως μόνο τρόπο αντιμετώπισης όλων των προβλημάτων υγείας, κανείς όμως δεν μπορεί να παραβλέψει και το ρόλο της φύσης.

Έως και το πρώτο μισό του εικοστού αιώνα, τα κύρια μέσα θεραπείας των ανθρώπων ήταν τα βότανα και έχουν χρησιμοποιηθεί από όλους τους πολιτισμούς της γης.

Πρώτος ο Ιπποκράτης είχε μιλήσει για τη δύναμη των φυτών και των βοτάνων που, χάρη στις ιδιότητές τους, συμβάλλουν στην αντιμετώπιση πολλών ασθενειών. Μάλιστα, από τα περίπου 250 φυτά που χρησιμοποιούσε στους ασθενείς του, αρκετά αποτελούν τη βάση ακόμα και σύγχρονων φαρμάκων.

Ο Ασκληπιός με τα «φαρμακοτριβεία» του και τα «υγιεινοθεραπευτήριά» του θεοποιήθηκε με περισσότερα από 340 Ασκληπιεία κατά τον 6ο π.Χ. αι. 

Ο Γαληνός, χρησιμοποίησε και συνδυασμούς βοτάνων, διότι όπως υποστήριζε, με τα απλά βότανα, αρκετές φορές, δεν θεραπεύονται «αι παρά φύσιν διαθέσεις».

Τα σκευάσματα του Γαληνού, γνωστά και ως γαληνικά σκευάσματα είναι τα σκευάσματα που χρησιμοποιούνται μέχρι στις μέρες μας από τους βοτανολόγους ιατρούς.

Ο πατέρας της βοτανικής, ο Θεόφραστος, στα εννιά βιβλία του «περί φυτών ιστορίας», περιγράφει τα φυτά και τις φαρμακολογικές τους ιδιότητες.

Ο Διοσκουρίδης, ο διασημότερος φαρμακολόγος της αρχαιότητας,στον 1ο αιώνα μ.Χ., έγραψε ένα πολύ σημαντικό έργο το «περί ύλης ιατρικής» δηλαδή των φαρμάκων που χρησιμοποιούνται στην ιατρική, μελέτησε περίπου 500 φυτά και τη δράση τους στις διάφορες ασθένειες του ανθρώπινου σώματος. Σύντομα έγινε γνωστό σε όλη την Ευρώπη και χρησιμοποιούνταν μέχρι τα μέσα του 17ου αιώνα μ.Χ.

 

Οι άνθρωποι σήμερα κατάλαβαν την ανάγκη για την επιστροφή και την αναβίωση των φυσικών μεθόδων θεραπείας. Μία επιστροφή που εμπεριέχει γνώση και αγάπη για κάθε φυσικό!
To Μελισσόχορτο το βοτάνι με την έντονη αντιοξειδωτική δράση, ευεργετικό για την αντιμετώπιση διαταραχών του νευρικού συστήματος. Βοηθάει την λειτουργία της καρδιάς, ηρεμεί τους έντονους παλμούς της και διώχνει μακριά την θλίψη. Πασσιφλόρα, εξαιρετικό ηρεμιστικό βότανο το οποίο καταπραΰνει τα νεύρα και ανακουφίζει τη μϋική ένταση και το άγχος, Κράταιγος, το βοτάνι της καρδιά... καρδιοτονωτικό, βελτιώνει το ρυθμό των καρδιακών παλμών και χαμηλώνει την πίεση του αίματος. Χαμομήλι, καταπραϋντικό, χαλαρωτικό. Δοσολογία: 15-20 σταγόνες 2 φορές την ημέρα Μέσα από την βοτανοθεραπεία βρίσκουμε φυσικούς τρόπους να αντιμετωπίζουμε τα προβλήματα υγείας! Μπορεί η κλασική ιατρική να καταφεύγει συνήθως στα φάρμακα ως μόνο τρόπο αντιμετώπισης όλων των προβλημάτων υγείας, κανείς όμως δεν μπορεί να παραβλέψει και το ρόλο της φύσης. Έως και το πρώτο μισό του εικοστού αιώνα, τα κύρια μέσα θεραπείας των ανθρώπων ήταν τα βότανα και έχουν χρησιμοποιηθεί από όλους τους πολιτισμούς της γης. Πρώτος ο Ιπποκράτης είχε μιλήσει για τη δύναμη των φυτών και των βοτάνων που, χάρη στις ιδιότητές τους, συμβάλλουν στην αντιμετώπιση πολλών ασθενειών. Μάλιστα, από τα περίπου 250 φυτά που χρησιμοποιούσε στους ασθενείς του, αρκετά αποτελούν τη βάση ακόμα και σύγχρονων φαρμάκων. Ο Ασκληπιός με τα «φαρμακοτριβεία» του και τα «υγιεινοθεραπευτήριά» του θεοποιήθηκε με περισσότερα από 340 Ασκληπιεία κατά τον 6ο π.Χ. αι. Ο Γαληνός, χρησιμοποίησε και συνδυασμούς βοτάνων, διότι όπως υποστήριζε, με τα απλά βότανα, αρκετές φορές, δεν θεραπεύονται «αι παρά φύσιν διαθέσεις». Τα σκευάσματα του Γαληνού, γνωστά και ως γαληνικά σκευάσματα είναι τα σκευάσματα που χρησιμοποιούνται μέχρι στις μέρες μας από τους βοτανολόγους ιατρούς. Ο πατέρας της βοτανικής, ο Θεόφραστος, στα εννιά βιβλία του «περί φυτών ιστορίας», περιγράφει τα φυτά και τις φαρμακολογικές τους ιδιότητες. Ο Διοσκουρίδης, ο διασημότερος φαρμακολόγος της αρχαιότητας,στον 1ο αιώνα μ.Χ., έγραψε ένα πολύ σημαντικό έργο το «περί ύλης ιατρικής» δηλαδή των φαρμάκων που χρησιμοποιούνται στην ιατρική, μελέτησε περίπου 500 φυτά και τη δράση τους στις διάφορες ασθένειες του ανθρώπινου σώματος. Σύντομα έγινε γνωστό σε όλη την Ευρώπη και χρησιμοποιούνταν μέχρι τα μέσα του 17ου αιώνα μ.Χ.
Οι άνθρωποι σήμερα κατάλαβαν την ανάγκη για την επιστροφή και την αναβίωση των φυσικών μεθόδων θεραπείας. Μία επιστροφή που εμπεριέχει γνώση και αγάπη για κάθε φυσικό!

Περιέχει ΑΧΙΛΛΕΑ ή Αγριαψιθιά και χιλιόφυλλος (Achillea millefolium) Γνωστό βότανο από την αρχαιότητα, η αχιλλέα πήρε το όνομά της από τον Αχιλλέα, ο οποίος κατά τη διάρκεια του Τρωικού πολέμου, χρησιμοποιούσε το βότανο αυτό για να φροντίζει τις πληγές του, καθώς έχει εξαιρετικές, επουλωτικές και αιμοστατικές ιδιότητες. Η Αχιλλέα περιέχει ποικιλία βιοδραστικών συστατικών. Από αυτά, ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζουν τα φλαβονοειδή, στα οποία φαίνεται πως οφείλονται οι περισσότερες σημαντικές αντιοξειδωτικές και αντιφλεγμονώδεις ιδιότητες του βοτάνου. Τονώνει και προστατεύει το καρδιαγγειακό σύστημα και λειτουργεί ως αντιθρομβωτικό. Αυξάνει την εφίδρωση, εξαιρετικό αντιπυρετικό. Έχει σημαντική αντιμικροβιακή και άριστη ηπατοπροστατευτική δράση! Rosa canina-αγριοτριανταφυλλιά ή κυνόροδο Εξαιρετικό τονωτικό σε περιπτώσεις γενικής εξασθένησης του οργανισμού, για λοιμώξεις και κρυολογήματα. Τα κυνόροδα είναι μία από τις καλύτερες φυσικές πηγές της βιταμίνης C Είναι χαρακτηριστικό ότι τρεις καρποί του φυτού αντιστοιχούν με τη βιταμίνη που μας προσφέρει ένα πορτοκάλι.. Περιέχουν επίσης βιταμίνες Α, Β και Κ, οργανικά οξέα, καροτινοειδή (προβιταμίνη Α), πηκτίνη, κλπ.
Μας βοηθά να αντιμετωπίσουμε λοιμώξεις και ιδιαίτερα τα κρυολογήματα, βελτιώνοντας την άμυνα του οργανισμού μας.
Διαστέλλει τα αιμοφόρα αγγεία, κατεβάζει την πίεση, αυξάνει την ελαστικότητα των αγγείων και βελτιώνει την καρδιοαγγειακή λειτουργία. ΑΓΡΙΜΟΝΙΟ – Ευπατόριο (Agrimonia eupatoria) Ο Διοσκουρίδης βάπτισε το αγριμόνιο “ευπατόριο” προς τιμήν του Ευπάτορα, του γνωστού βασιλιά του Πόντου, που ήταν διάσημος βοτανολόγος.
Πλούσιο σε τατίνες, σίδηρο, γλυκοειδικά πικρά στοιχεία, βιταμίνη Β και Κ, πυριτικό οξύ. Ανακουφίζει από τον πόνο, ρίχνει τον πυρετό ενώ παρέχει ανοσοενισχυτικές ιδιότητες. Ανακουφίζει βρογχίτιδες ή τραχειίτιδες, καταρροή και αντιμετωπίζει εκπληκτικά τη φλεγμονή του φάρυγγα και των φωνητικών οργάνων (βοτάνι των αοιδών). Βήχιο (Τουσιλάγκο)
Βήχιον το ονόμασε ο Διοσκουρίδης, που το θεωρούσε το πιο δραστικό αντιβηχικό!
Χρησιμοποιείται για βρογχίτιδες, λαρυγγίτιδα, άσθμα και
η καταπραϋντική αποχρεμπτική του δράση το καθιστά χρήσιμο στα περισσότερα προβλήματα του αναπνευστικού συστήματος. Malva sylvestris (μολόχα) Άλλες κοινές ονομασίες: Μουλούχα, Μολάχη, Μουλάγκα Ένα φυτό που χρησιμοποιείται σε αρκετά φαρμακευτικά σκευάσματα. Χρησιμοποιείται για τη θεραπεία ασθενειών του αναπνευστικού συστήματος, του βήχα, της βρογχίτιδας και φλεγμονών της στοματικής κοιλότητας, λαρυγγίτιδας, φαρυγγίτιδας. Θεωρείται μαλακτικό, αποχρεμπτικό, κινητικό του εντέρου, βοηθώντας παράλληλα στη διατήρηση της καλής υγείας του πεπτικού συστήματος. Olea Sylvestris (αγριελιά) Φυτό με εξαιρετικές ιδιότητες η Άγρια Ελιά είναι γνωστή από την αρχαιότητα. Περιέχει πολλά αντιοξειδωτικά στοιχεία, βιταμίνες - πλούσια σε βιταμίνη Ε - και πολυφαινόλες. Βοηθά στην ομαλή λειτουργία των αρτηριών και εμποδίζει τη δημιουργία θρομβώσεων. Ενισχύει τη φυσική άμυνα του οργανισμού, σκοτώνει παθογόνους μικροοργανισμούς, βοηθά στην αντιμετώπιση της γρίπης, της πνευμονίας, των αρθριτικών, στη μείωση της αρτηριακής πίεσης, της χοληστερίνης, του διαβήτη και του καρκίνου. Συντελεί στην καλή υγεία του εγκεφάλου, καθώς και στην καλή υγεία των οστών. Εκουιζέτο ( equisetum) Χρησιμοποιείται από αρχαιοτάτων χρόνων για προβλήματα στους πνεύμονες (αναπνευστικές διαταραχές), των νεφρών και ανταποκρίνεται εξαιρετικά στις φλεγμονές του ουροποιητικού συστήματος (προβλήματα προστάτη) Επίσης έχει πολύ υψηλή συγκέντρωση σε διοξείδιο του πυριτίου και για τον λόγο αυτό οι αρχαίοι Αιγύπτιοι το χρησιμοποιούσαν για τη θεραπεία των πληγών και τη μείωση της αιμορραγίας. Περιέχει πολύτιμα φλαβονοειδή, υδατοδιαλυτό πυριτικό, άλας, κάλιο, σελήνιο, μαγγάνιο και μαγνήσιο.
Το διοξείδιο του πιρυτίου που περιέχει βοηθάει στην απορρόφηση του ασβεστίου και εμποδίζει την εναπόθεση λιπιδίων στις αρτηρίες

Μέσα από την βοτανοθεραπεία βρίσκουμε φυσικούς τρόπους να αντιμετωπίζουμε τα προβλήματα υγείας!

Μπορεί η κλασική ιατρική να καταφεύγει συνήθως στα φάρμακα ως μόνο τρόπο αντιμετώπισης όλων των προβλημάτων υγείας, κανείς όμως δεν μπορεί να παραβλέψει και το ρόλο της φύσης.

Έως και το πρώτο μισό του εικοστού αιώνα, τα κύρια μέσα θεραπείας των ανθρώπων ήταν τα βότανα και έχουν χρησιμοποιηθεί από όλους τους πολιτισμούς της γης.

Πρώτος ο Ιπποκράτης είχε μιλήσει για τη δύναμη των φυτών και των βοτάνων που, χάρη στις ιδιότητές τους, συμβάλλουν στην αντιμετώπιση πολλών ασθενειών. Μάλιστα, από τα περίπου 250 φυτά που χρησιμοποιούσε στους ασθενείς του, αρκετά αποτελούν τη βάση ακόμα και σύγχρονων φαρμάκων.

Ο Ασκληπιός με τα «φαρμακοτριβεία» του και τα «υγιεινοθεραπευτήριά» του θεοποιήθηκε με περισσότερα από 340 Ασκληπιεία κατά τον 6ο π.Χ. αι. 

Ο Γαληνός, χρησιμοποίησε και συνδυασμούς βοτάνων, διότι όπως υποστήριζε, με τα απλά βότανα, αρκετές φορές, δεν θεραπεύονται «αι παρά φύσιν διαθέσεις».

Τα σκευάσματα του Γαληνού, γνωστά και ως γαληνικά σκευάσματα είναι τα σκευάσματα που χρησιμοποιούνται μέχρι στις μέρες μας από τους βοτανολόγους ιατρούς.

Ο πατέρας της βοτανικής, ο Θεόφραστος, στα εννιά βιβλία του «περί φυτών ιστορίας», περιγράφει τα φυτά και τις φαρμακολογικές τους ιδιότητες.

Ο Διοσκουρίδης, ο διασημότερος φαρμακολόγος της αρχαιότητας,στον 1ο αιώνα μ.Χ., έγραψε ένα πολύ σημαντικό έργο το «περί ύλης ιατρικής» δηλαδή των φαρμάκων που χρησιμοποιούνται στην ιατρική, μελέτησε περίπου 500 φυτά και τη δράση τους στις διάφορες ασθένειες του ανθρώπινου σώματος. Σύντομα έγινε γνωστό σε όλη την Ευρώπη και χρησιμοποιούνταν μέχρι τα μέσα του 17ου αιώνα μ.Χ.

 

Οι άνθρωποι σήμερα κατάλαβαν την ανάγκη για την επιστροφή και την αναβίωση των φυσικών μεθόδων θεραπείας. Μία επιστροφή που εμπεριέχει γνώση και αγάπη για κάθε φυσικό!
Περιέχει Μέλισσα (μελισσόχορτο ) που βοηθάει την λειτουργία της καρδιάς, ηρεμεί τους έντονους παλμούς της, αυξάνει την αντίληψη και ενισχύει τη μνήμη διώχνει μακριά την θλίψη και το άγχος .!!! Πρόσφατη συστηματική έρευνα σε φοιτητές έδειξε πως η κατανάλωση Μελισσόχορτου μειώνει σημαντικά το stress κατά τη διάρκεια των εξετάσεων - οδηγώντας σε καλύτερη συγκέντρωση και επιδόσεις, ενώ ταυτόχρονα είναι αποτελεσματικό σε περιπτώσεις αϋπνίας. Λεβάντα, ήπιο ενισχυτικό, τονωτικό του νευρικού συστήματος μπορεί να χρησιμοποιηθεί σε καταστάσεις νευρικής εξασθένισης και εξάντλησης Πασσιφλόρα, εξαιρετικό ηρεμιστικό βότανο το οποίο καταπραΰνει τα νεύρα και ανακουφίζει τη μϋική ένταση και το άγχος, βοηθάει στην αϋπνία και την κατάθλιψη ήπιας μορφής καθώς και την υπερένταση στην περίοδο της εμμηνόπαυσης Humulus lupulus (Λυκίσκος) Η δράση του είναι ηρεμιστική, υπνωτική, αντισηπτική, στυπτική. Μαντζουράνα (Origanum majorana), αϋπνία, ημικρανίες, νευρική υπερένταση, νευρασθένεια, άγχος, υπέρταση, δυσπεψία, τυμπανισμός. Δοσολογία: 15-20 σταγόνες 2 φορές την ημέρα. Μέσα από την βοτανοθεραπεία βρίσκουμε φυσικούς τρόπους να αντιμετωπίζουμε τα προβλήματα υγείας! Μπορεί η κλασική ιατρική να καταφεύγει συνήθως στα φάρμακα ως μόνο τρόπο αντιμετώπισης όλων των προβλημάτων υγείας, κανείς όμως δεν μπορεί να παραβλέψει και το ρόλο της φύσης. Έως και το πρώτο μισό του εικοστού αιώνα, τα κύρια μέσα θεραπείας των ανθρώπων ήταν τα βότανα και έχουν χρησιμοποιηθεί από όλους τους πολιτισμούς της γης. Πρώτος ο Ιπποκράτης είχε μιλήσει για τη δύναμη των φυτών και των βοτάνων που, χάρη στις ιδιότητές τους, συμβάλλουν στην αντιμετώπιση πολλών ασθενειών. Μάλιστα, από τα περίπου 250 φυτά που χρησιμοποιούσε στους ασθενείς του, αρκετά αποτελούν τη βάση ακόμα και σύγχρονων φαρμάκων. Ο Ασκληπιός με τα «φαρμακοτριβεία» του και τα «υγιεινοθεραπευτήριά» του θεοποιήθηκε με περισσότερα από 340 Ασκληπιεία κατά τον 6ο π.Χ. αι. Ο Γαληνός, χρησιμοποίησε και συνδυασμούς βοτάνων, διότι όπως υποστήριζε, με τα απλά βότανα, αρκετές φορές, δεν θεραπεύονται «αι παρά φύσιν διαθέσεις». Τα σκευάσματα του Γαληνού, γνωστά και ως γαληνικά σκευάσματα είναι τα σκευάσματα που χρησιμοποιούνται μέχρι στις μέρες μας από τους βοτανολόγους ιατρούς. Ο πατέρας της βοτανικής, ο Θεόφραστος, στα εννιά βιβλία του «περί φυτών ιστορίας», περιγράφει τα φυτά και τις φαρμακολογικές τους ιδιότητες. Ο Διοσκουρίδης, ο διασημότερος φαρμακολόγος της αρχαιότητας,στον 1ο αιώνα μ.Χ., έγραψε ένα πολύ σημαντικό έργο το «περί ύλης ιατρικής» δηλαδή των φαρμάκων που χρησιμοποιούνται στην ιατρική, μελέτησε περίπου 500 φυτά και τη δράση τους στις διάφορες ασθένειες του ανθρώπινου σώματος. Σύντομα έγινε γνωστό σε όλη την Ευρώπη και χρησιμοποιούνταν μέχρι τα μέσα του 17ου αιώνα μ.Χ.
Οι άνθρωποι σήμερα κατάλαβαν την ανάγκη για την επιστροφή και την αναβίωση των φυσικών μεθόδων θεραπείας. Μία επιστροφή που εμπεριέχει γνώση και αγάπη για κάθε φυσικό!
Weight
DimensionsΜ/ΔΜ/ΔΜ/ΔΜ/ΔΜ/ΔΜ/Δ
Additional information