Σε απόθεμα

Plantagon

20.00

Θεραπεία ουροποιητικού συστήματος, παθήσεις του ήπατος, των νεφρών και της ουροδόχου κύστης πνευμονικές και καρδιαγγειακές παθήσεις, αιμοστατικό, επουλωτικό, αντιβακτηριακό, αντιφλεγμονώδες, οστεοπόρωση, δυσκοιλιότητα, ωφέλιμο σε παθήσεις του αναπνευστικού.

Κατηγορία:

Περιγραφή

Τα είδη Plantago έχουν χρησιμοποιηθεί από τους προϊστορικούς χρόνους ως βότανα .

  Την πρώτη χιλιετία το φυτό ήταν γνωστό στους Άραβες, Πέρσες, Έλληνες και Ρωμαίους γιατρούς.

Ο Ακιβέννας στο βιβλίο του «Κανόνες της ιατρικής επιστήμης» συνιστούσε το Plantago  ως αντιαιμορραγικό μέσο, σε ασθένειες των νεφρών, του συκωτιού, των πνευμόνων, ρευματισμούς, χρόνια κακοήθη έλκη και φλεγμονές των ματιών.

Σύμφωνα με τον Διοσκουρίδη, θεραπεύει τις δερματικές παθήσεις, αιμορροΐδες, συρίγγια και έλκη.

Είναι ιδανικό για το βήχα και την ήπια βρογχίτιδα.

Περιέχει βιταμίνες και μέταλλα, καροτίνη, βιταμίνες C και Κ, μαγνήσιο, ασβέστιο, διοξείδιο του πυριτίου, γλυκοσίδια, πικρές ουσίες, και τανίνες, λιπαρά οξέα, βλέννα, σαπωνίνες, ένζυμα, αλκαλοειδή και φυτοσίδια.

Είναι διουρητικό, δηλαδή ωφέλιμο σε παθήσεις του ήπατος, των νεφρών και της ουροδόχου κύστης, αλλά και την αιμορραγία του ουροποιητικού συστήματος.

Επίσης οι γλοιώδεις ουσίες που περιέχει, δρουν ως ελαφρό καθαρτικό και μαλακτικό για τις ερεθισμένες βλεννογόνους μεμβράνες των εσωτερικών οργάνων.                  

Βοηθά σε γαστρίτιδα, σε έλκος στο στομάχι, σε δυσπεψίες, ρυθμίζει την οξύτητα του στομαχιού και βοηθά σε ελκώδεις κολίτιδες ενώ συστήνεται σε διαβητικούς με καταπληκτικά αποτελέσματα.

Έχει επίσης πολύ καλά αποτελέσματα στην αντιμετώπιση της οστεοπόρωσης.

Στο δέρμα, ως καλλυντικό παρέχει σύσφιξη, λάμψη και αντιρυτιδική προστασία ενώ

συμβάλλει στην ανάπτυξη πυκνών και λαμπερών μαλλιών και τη διατήρηση δυνατών νυχιών.

Μέσα από την βοτανοθεραπεία βρίσκουμε φυσικούς τρόπους να αντιμετωπίζουμε τα προβλήματα υγείας!

Μπορεί η κλασική ιατρική να καταφεύγει συνήθως στα φάρμακα ως μόνο τρόπο αντιμετώπισης όλων των προβλημάτων υγείας, κανείς όμως δεν μπορεί να παραβλέψει και το ρόλο της φύσης.

Έως και το πρώτο μισό του εικοστού αιώνα, τα κύρια μέσα θεραπείας των ανθρώπων ήταν τα βότανα και έχουν χρησιμοποιηθεί από όλους τους πολιτισμούς της γης.

Πρώτος ο Ιπποκράτης είχε μιλήσει για τη δύναμη των φυτών και των βοτάνων που, χάρη στις ιδιότητές τους, συμβάλλουν στην αντιμετώπιση πολλών ασθενειών. Μάλιστα, από τα περίπου 250 φυτά που χρησιμοποιούσε στους ασθενείς του, αρκετά αποτελούν τη βάση ακόμα και σύγχρονων φαρμάκων.

Ο Ασκληπιός με τα «φαρμακοτριβεία» του και τα «υγιεινοθεραπευτήριά» του θεοποιήθηκε με περισσότερα από 340 Ασκληπιεία κατά τον 6ο π.Χ. αι. 

Ο Γαληνός, χρησιμοποίησε και συνδυασμούς βοτάνων, διότι όπως υποστήριζε, με τα απλά βότανα, αρκετές φορές, δεν θεραπεύονται «αι παρά φύσιν διαθέσεις».

Τα σκευάσματα του Γαληνού, γνωστά και ως γαληνικά σκευάσματα είναι τα σκευάσματα που χρησιμοποιούνται μέχρι στις μέρες μας από τους βοτανολόγους ιατρούς.

Ο πατέρας της βοτανικής, ο Θεόφραστος, στα εννιά βιβλία του «περί φυτών ιστορίας», περιγράφει τα φυτά και τις φαρμακολογικές τους ιδιότητες.

Ο Διοσκουρίδης, ο διασημότερος φαρμακολόγος της αρχαιότητας,στον 1ο αιώνα μ.Χ., έγραψε ένα πολύ σημαντικό έργο το «περί ύλης ιατρικής» δηλαδή των φαρμάκων που χρησιμοποιούνται στην ιατρική, μελέτησε περίπου 500 φυτά και τη δράση τους στις διάφορες ασθένειες του ανθρώπινου σώματος. Σύντομα έγινε γνωστό σε όλη την Ευρώπη και χρησιμοποιούνταν μέχρι τα μέσα του 17ου αιώνα μ.Χ.

 

Οι άνθρωποι σήμερα κατάλαβαν την ανάγκη για την επιστροφή και την αναβίωση των φυσικών μεθόδων θεραπείας. Μία επιστροφή που εμπεριέχει γνώση και αγάπη για κάθε φυσικό!

Quick Comparison

SettingsPlantagon removeΡοδιόλα removeΓανόδερμα removeΧλωρέλλα removeSuma root removeΣιταρόχορτο remove
Image
SKU
Rating
Price20.0020.0020.0015.0015.0015.00
Stock
Availability
Add to cart

Προσθήκη στο καλάθι

Προσθήκη στο καλάθι

Προσθήκη στο καλάθι

Προσθήκη στο καλάθι

Προσθήκη στο καλάθι

Προσθήκη στο καλάθι

DescriptionΘεραπεία ουροποιητικού συστήματος, παθήσεις του ήπατος, των νεφρών και της ουροδόχου κύστης πνευμονικές και καρδιαγγειακές παθήσεις, αιμοστατικό, επουλωτικό, αντιβακτηριακό, αντιφλεγμονώδες, οστεοπόρωση, δυσκοιλιότητα, ωφέλιμο σε παθήσεις του αναπνευστικού.Τόνωση, ενέργεια, ενδυνάμωση του κεντρικού νευρικού συστήματος. Το Rhodiola Rosea έχει περιληφθεί στην επίσημη ρωσική ιατρική από το 1969. Είναι ένα προσαρμογόνο βότανο προσαρμόζει δηλ. την δράση της ανάλογα με τις ανάγκες του κάθε οργανισμού.«Βασιλιάς των θαυματουργών βοτάνων» Προέρχεται από τα αρχαία ελληνικά και σημαίνει «φωτεινό αστραφτερό δέρμα». Συνολικά, το θαυματουργό μανιτάρι περιέχει 400 βιοενεργά μικροσυστατικά που θωρακίζουν τον οργανισμό και βελτιώνουν τη λειτουργία του.Φυσική αποτοξίνωση! Η υψηλότερη πηγή χλωροφύλλης στον κόσμο ! Είναι το πιο μελετημένο και δημοφιλέστερο φύκι παγκοσμίως, με αποτέλεσμα να υπάρχουν χιλιάδες ερευνητικές εργασίες για την Χλωρέλλα, από επιστημονικά περιοδικά, πανεπιστήμια και όλες ταυτοποιούν τα ευεργετικά αποτελέσματά της για την υγεία του σύγχρονου ανθρώπου.Το φυσικό αναβολικό!! Περιέχει 152 χρήσιμα για την υγεία στοιχεία και 19 αμινοξέα, πλούσια σε βιταμίνες Α,Β1,Β2,Ε,Κ, ιχνοστοιχεία, μέταλλα, Μαγνήσιο, Σίδηρο, Κοβάλτιο, Ψευδάργυρο, Παντοθενικό οξύ, Γερμάνιο. Γνωστή στο χώρο του αθλητισμού για την φυσική αναβολική της δραστηριότητα και για την ισχυρή αντιοξειδωτική της δράση.Αναλγητικό, αντιφλεγμονώδες,αντιγηραντικό! Το σιταρόχορτο είναι μια από τις πιο πολυσυζητημένες υπερτροφές. Έχει την ιδιότητα να καθαρίζει τον οργανισμό μας από βαριά μέταλλα, νεκρά κύτταρα, νεκρές μεμβράνες και τοξίνες.
ContentΤα είδη Plantago έχουν χρησιμοποιηθεί από τους προϊστορικούς χρόνους ως βότανα . Την πρώτη χιλιετία το φυτό ήταν γνωστό στους Άραβες, Πέρσες, Έλληνες και Ρωμαίους γιατρούς. Ο Ακιβέννας στο βιβλίο του «Κανόνες της ιατρικής επιστήμης» συνιστούσε το Plantago  ως αντιαιμορραγικό μέσο, σε ασθένειες των νεφρών, του συκωτιού, των πνευμόνων, ρευματισμούς, χρόνια κακοήθη έλκη και φλεγμονές των ματιών. Σύμφωνα με τον Διοσκουρίδη, θεραπεύει τις δερματικές παθήσεις, αιμορροΐδες, συρίγγια και έλκη. Είναι ιδανικό για το βήχα και την ήπια βρογχίτιδα. Περιέχει βιταμίνες και μέταλλα, καροτίνη, βιταμίνες C και Κ, μαγνήσιο, ασβέστιο, διοξείδιο του πυριτίου, γλυκοσίδια, πικρές ουσίες, και τανίνες, λιπαρά οξέα, βλέννα, σαπωνίνες, ένζυμα, αλκαλοειδή και φυτοσίδια. Είναι διουρητικό, δηλαδή ωφέλιμο σε παθήσεις του ήπατος, των νεφρών και της ουροδόχου κύστης, αλλά και την αιμορραγία του ουροποιητικού συστήματος. Επίσης οι γλοιώδεις ουσίες που περιέχει, δρουν ως ελαφρό καθαρτικό και μαλακτικό για τις ερεθισμένες βλεννογόνους μεμβράνες των εσωτερικών οργάνων. Βοηθά σε γαστρίτιδα, σε έλκος στο στομάχι, σε δυσπεψίες, ρυθμίζει την οξύτητα του στομαχιού και βοηθά σε ελκώδεις κολίτιδες ενώ συστήνεται σε διαβητικούς με καταπληκτικά αποτελέσματα. Έχει επίσης πολύ καλά αποτελέσματα στην αντιμετώπιση της οστεοπόρωσης. Στο δέρμα, ως καλλυντικό παρέχει σύσφιξη, λάμψη και αντιρυτιδική προστασία ενώ συμβάλλει στην ανάπτυξη πυκνών και λαμπερών μαλλιών και τη διατήρηση δυνατών νυχιών. Μέσα από την βοτανοθεραπεία βρίσκουμε φυσικούς τρόπους να αντιμετωπίζουμε τα προβλήματα υγείας! Μπορεί η κλασική ιατρική να καταφεύγει συνήθως στα φάρμακα ως μόνο τρόπο αντιμετώπισης όλων των προβλημάτων υγείας, κανείς όμως δεν μπορεί να παραβλέψει και το ρόλο της φύσης. Έως και το πρώτο μισό του εικοστού αιώνα, τα κύρια μέσα θεραπείας των ανθρώπων ήταν τα βότανα και έχουν χρησιμοποιηθεί από όλους τους πολιτισμούς της γης. Πρώτος ο Ιπποκράτης είχε μιλήσει για τη δύναμη των φυτών και των βοτάνων που, χάρη στις ιδιότητές τους, συμβάλλουν στην αντιμετώπιση πολλών ασθενειών. Μάλιστα, από τα περίπου 250 φυτά που χρησιμοποιούσε στους ασθενείς του, αρκετά αποτελούν τη βάση ακόμα και σύγχρονων φαρμάκων. Ο Ασκληπιός με τα «φαρμακοτριβεία» του και τα «υγιεινοθεραπευτήριά» του θεοποιήθηκε με περισσότερα από 340 Ασκληπιεία κατά τον 6ο π.Χ. αι. Ο Γαληνός, χρησιμοποίησε και συνδυασμούς βοτάνων, διότι όπως υποστήριζε, με τα απλά βότανα, αρκετές φορές, δεν θεραπεύονται «αι παρά φύσιν διαθέσεις». Τα σκευάσματα του Γαληνού, γνωστά και ως γαληνικά σκευάσματα είναι τα σκευάσματα που χρησιμοποιούνται μέχρι στις μέρες μας από τους βοτανολόγους ιατρούς. Ο πατέρας της βοτανικής, ο Θεόφραστος, στα εννιά βιβλία του «περί φυτών ιστορίας», περιγράφει τα φυτά και τις φαρμακολογικές τους ιδιότητες. Ο Διοσκουρίδης, ο διασημότερος φαρμακολόγος της αρχαιότητας,στον 1ο αιώνα μ.Χ., έγραψε ένα πολύ σημαντικό έργο το «περί ύλης ιατρικής» δηλαδή των φαρμάκων που χρησιμοποιούνται στην ιατρική, μελέτησε περίπου 500 φυτά και τη δράση τους στις διάφορες ασθένειες του ανθρώπινου σώματος. Σύντομα έγινε γνωστό σε όλη την Ευρώπη και χρησιμοποιούνταν μέχρι τα μέσα του 17ου αιώνα μ.Χ.
Οι άνθρωποι σήμερα κατάλαβαν την ανάγκη για την επιστροφή και την αναβίωση των φυσικών μεθόδων θεραπείας. Μία επιστροφή που εμπεριέχει γνώση και αγάπη για κάθε φυσικό!
Φυσικό και ασφαλές αναβολικό, χωρίς αρνητικές επιδράσεις στα επινεφρίδια ενώ παρουσιάζει αναγεννητικές ιδιότητες, λόγω της δυνατότητάς του να αυξάνει την αποδοτικότητα των ενδοκυττάριων μηχανισμών αποκατάστασης του DNA. Τα στοιχεία που κάνουν την ροδιόλα μοναδική και της προσφέρουν αυτές τις ιδιότητες είναι οι πολυφαινόλες και τα φαινυλοπροπενοειδή. Δρα καταπραϋντικά, αντικαρκινικά, καρδιοπροστατευτικά, τονωτικά και ενδυναμωτικά στο Κεντρικό Νευρικό Σύστημα. Σημαντική η δράση της και σε περιπτώσεις ψυχοσωματικών προβλημάτων. Είναι γενικότερα ένα βότανο που ενισχύει τον οργανισμό και το ανοσοποιητικό μας σύστημα. Bοηθάει επίσης σε ασθενικές καταστάσεις, όπως πτώση στην απόδοση εργασίας, δυσκολίες ύπνου, μειωμένη όρεξη, οξυθυμία, υπέρταση, πονοκέφαλους, κόπωση από έντονη φυσική ή διανοητική δραστηριότητα. Πρόκειται για ένα πολύ καλό αντικαταθλιπτικό. Η Ροδιόλα έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον, γιατί φαίνεται ότι, εκτός από πολύ ωφέλιμη επίδραση στο νοητικό άγχος, μπορεί να ωφελήσει και τις αθλητικές επιδόσεις και θεωρείται ένα φυσικό και ασφαλές αναβολικό. *Mελέτη που πραγματοποιήθηκε πάνω σε φοιτητές έδειξε μια εμφανή βελτίωση της ευεξίας τους, της φυσικής του κατάστασής τους, του συντονισμού τους καθώς επίσης και μείωση της κόπωσής τους. Πρόκειται για το πιο κατάλληλο φυτό κατά τις περιόδους εξετάσεων.Aποτελεί την αποτελεσματική λύση σε στιγμές με μεγάλο άγχος και στρες. Δοσολογία: 15-20 σταγόνες 2 φορές την ημέρα. Μέσα από την βοτανοθεραπεία βρίσκουμε φυσικούς τρόπους να αντιμετωπίζουμε τα προβλήματα υγείας! Μπορεί η κλασική ιατρική να καταφεύγει συνήθως στα φάρμακα ως μόνο τρόπο αντιμετώπισης όλων των προβλημάτων υγείας, κανείς όμως δεν μπορεί να παραβλέψει και το ρόλο της φύσης. Έως και το πρώτο μισό του εικοστού αιώνα, τα κύρια μέσα θεραπείας των ανθρώπων ήταν τα βότανα και έχουν χρησιμοποιηθεί από όλους τους πολιτισμούς της γης. Πρώτος ο Ιπποκράτης είχε μιλήσει για τη δύναμη των φυτών και των βοτάνων που, χάρη στις ιδιότητές τους, συμβάλλουν στην αντιμετώπιση πολλών ασθενειών. Μάλιστα, από τα περίπου 250 φυτά που χρησιμοποιούσε στους ασθενείς του, αρκετά αποτελούν τη βάση ακόμα και σύγχρονων φαρμάκων. Ο Ασκληπιός με τα «φαρμακοτριβεία» του και τα «υγιεινοθεραπευτήριά» του θεοποιήθηκε με περισσότερα από 340 Ασκληπιεία κατά τον 6ο π.Χ. αι. Ο Γαληνός, χρησιμοποίησε και συνδυασμούς βοτάνων, διότι όπως υποστήριζε, με τα απλά βότανα, αρκετές φορές, δεν θεραπεύονται «αι παρά φύσιν διαθέσεις». Τα σκευάσματα του Γαληνού, γνωστά και ως γαληνικά σκευάσματα είναι τα σκευάσματα που χρησιμοποιούνται μέχρι στις μέρες μας από τους βοτανολόγους ιατρούς. Ο πατέρας της βοτανικής, ο Θεόφραστος, στα εννιά βιβλία του «περί φυτών ιστορίας», περιγράφει τα φυτά και τις φαρμακολογικές τους ιδιότητες. Ο Διοσκουρίδης, ο διασημότερος φαρμακολόγος της αρχαιότητας,στον 1ο αιώνα μ.Χ., έγραψε ένα πολύ σημαντικό έργο το «περί ύλης ιατρικής» δηλαδή των φαρμάκων που χρησιμοποιούνται στην ιατρική, μελέτησε περίπου 500 φυτά και τη δράση τους στις διάφορες ασθένειες του ανθρώπινου σώματος. Σύντομα έγινε γνωστό σε όλη την Ευρώπη και χρησιμοποιούνταν μέχρι τα μέσα του 17ου αιώνα μ.Χ.
Οι άνθρωποι σήμερα κατάλαβαν την ανάγκη για την επιστροφή και την αναβίωση των φυσικών μεθόδων θεραπείας. Μία επιστροφή που εμπεριέχει γνώση και αγάπη για κάθε φυσικό!
Πρωτεΐνες, βιταμίνες και μέταλλα, αμινοξέα, εργοστερόλες, μανιτόλη, ακόρεστα λιπαρά οξέα, συστατικά που είναι απαραίτητα για την ενίσχυση του ανοσοποιητικού συστήματός μας απέναντι στις ασθένειες, περιέχονται σε υψηλή περιεκτικότητα στο Γανόδερμα. Επίσης περιέχει, πολυσακχαρίτες, μονοσακχαρίτες, αλκαλοειδή, κουμαρίνη, τανίνη, στοιχεία με ισχυρές αντικαρκινικές ιδιότητες. Κατατάσσεται στα προσαρμογόνα βότανα, δηλαδή είναι μη τοξικό και μπορεί να καταναλωθεί σε μεγάλες ποσότητες και για μεγάλο χρονικό διάστημα χωρίς παρενέργειες και προσαρμόζεται στον κάθε οργανισμό ανάλογα την μοναδικότητα του και να του προσφέρει ακριβώς αυτό που έχει ανάγκη, εξισορροπώντας και διορθώνοντας τις λειτουργίες του. Αντιοξειδωτικό-αντικαρκινικό Αντιφλεγμονώδη, αντιβακτηριακή και καρδιοτονωτική δράση. Παρέχει γενική ανοσοενδυνάμωση. Μειώνει την αρτηριακή πίεση και τα επίπεδα της χοληστερόλης. Μειώνει τις παρενέργειές της χημειοθεραπείας και άλλων αντικαρκινικών φαρμάκων και αυξάνει την αποτελεσματικότητά τους. Μέσα από την βοτανοθεραπεία βρίσκουμε φυσικούς τρόπους να αντιμετωπίζουμε τα προβλήματα υγείας! Μπορεί η κλασική ιατρική να καταφεύγει συνήθως στα φάρμακα ως μόνο τρόπο αντιμετώπισης όλων των προβλημάτων υγείας, κανείς όμως δεν μπορεί να παραβλέψει και το ρόλο της φύσης. Έως και το πρώτο μισό του εικοστού αιώνα, τα κύρια μέσα θεραπείας των ανθρώπων ήταν τα βότανα και έχουν χρησιμοποιηθεί από όλους τους πολιτισμούς της γης. Πρώτος ο Ιπποκράτης είχε μιλήσει για τη δύναμη των φυτών και των βοτάνων που, χάρη στις ιδιότητές τους, συμβάλλουν στην αντιμετώπιση πολλών ασθενειών. Μάλιστα, από τα περίπου 250 φυτά που χρησιμοποιούσε στους ασθενείς του, αρκετά αποτελούν τη βάση ακόμα και σύγχρονων φαρμάκων. Ο Ασκληπιός με τα «φαρμακοτριβεία» του και τα «υγιεινοθεραπευτήριά» του θεοποιήθηκε με περισσότερα από 340 Ασκληπιεία κατά τον 6ο π.Χ. αι. Ο Γαληνός, χρησιμοποίησε και συνδυασμούς βοτάνων, διότι όπως υποστήριζε, με τα απλά βότανα, αρκετές φορές, δεν θεραπεύονται «αι παρά φύσιν διαθέσεις». Τα σκευάσματα του Γαληνού, γνωστά και ως γαληνικά σκευάσματα είναι τα σκευάσματα που χρησιμοποιούνται μέχρι στις μέρες μας από τους βοτανολόγους ιατρούς. Ο πατέρας της βοτανικής, ο Θεόφραστος, στα εννιά βιβλία του «περί φυτών ιστορίας», περιγράφει τα φυτά και τις φαρμακολογικές τους ιδιότητες. Ο Διοσκουρίδης, ο διασημότερος φαρμακολόγος της αρχαιότητας,στον 1ο αιώνα μ.Χ., έγραψε ένα πολύ σημαντικό έργο το «περί ύλης ιατρικής» δηλαδή των φαρμάκων που χρησιμοποιούνται στην ιατρική, μελέτησε περίπου 500 φυτά και τη δράση τους στις διάφορες ασθένειες του ανθρώπινου σώματος. Σύντομα έγινε γνωστό σε όλη την Ευρώπη και χρησιμοποιούνταν μέχρι τα μέσα του 17ου αιώνα μ.Χ.
Οι άνθρωποι σήμερα κατάλαβαν την ανάγκη για την επιστροφή και την αναβίωση των φυσικών μεθόδων θεραπείας. Μία επιστροφή που εμπεριέχει γνώση και αγάπη για κάθε φυσικό!
Η Χλωροφύλλη που περιέχει, έχει και την ικανότητα να απομακρύνει από τον οργανισμό μας τις τοξίνες και συμβάλλει στην φυσική αποτοξίνωση του από την έκθεση σε ακτινοβολία, τη δηλητηρίαση από βαρέα μέταλλα, την χημική τοξικότητα διαφόρων ζιζανιοκτόνων, φυτοφαρμάκων και μυκητοκτόνων. Αποτοξινώνει τον οργανισμό «κλειδώνοντας» όλα τα βλαβερά μέταλλα, τα οποία στη συνέχεια αποβάλλονται με φυσικό τρόπο μέσω του εντέρου. Απομακρύνει το αλκοόλ από το ήπαρ. Αυξάνει την ενεργητικότητα και την ζωντάνια του οργανισμού, επειδή αυξάνει την αιμοσφαιρίνη, το μέσο μεταφοράς του οξυγόνου στο αίμα. Αποτοξινώνει επίσης, το πεπτικό σύστημα βοηθώντας στην καταπολέμηση της δυσκοιλιότητας. Πλούσια σε νουκλεϊνικά οξέα, έχει όλα τα «προσόντα» για να αντιμετωπίσει και να αναστείλει την διαδικασία της γήρανσης. Δοσολογία: 15-20 σταγόνες 2 φορές την ημέρα. Μέσα από την βοτανοθεραπεία βρίσκουμε φυσικούς τρόπους να αντιμετωπίζουμε τα προβλήματα υγείας! Μπορεί η κλασική ιατρική να καταφεύγει συνήθως στα φάρμακα ως μόνο τρόπο αντιμετώπισης όλων των προβλημάτων υγείας, κανείς όμως δεν μπορεί να παραβλέψει και το ρόλο της φύσης. Έως και το πρώτο μισό του εικοστού αιώνα, τα κύρια μέσα θεραπείας των ανθρώπων ήταν τα βότανα και έχουν χρησιμοποιηθεί από όλους τους πολιτισμούς της γης. Πρώτος ο Ιπποκράτης είχε μιλήσει για τη δύναμη των φυτών και των βοτάνων που, χάρη στις ιδιότητές τους, συμβάλλουν στην αντιμετώπιση πολλών ασθενειών. Μάλιστα, από τα περίπου 250 φυτά που χρησιμοποιούσε στους ασθενείς του, αρκετά αποτελούν τη βάση ακόμα και σύγχρονων φαρμάκων. Ο Ασκληπιός με τα «φαρμακοτριβεία» του και τα «υγιεινοθεραπευτήριά» του θεοποιήθηκε με περισσότερα από 340 Ασκληπιεία κατά τον 6ο π.Χ. αι. Ο Γαληνός, χρησιμοποίησε και συνδυασμούς βοτάνων, διότι όπως υποστήριζε, με τα απλά βότανα, αρκετές φορές, δεν θεραπεύονται «αι παρά φύσιν διαθέσεις». Τα σκευάσματα του Γαληνού, γνωστά και ως γαληνικά σκευάσματα είναι τα σκευάσματα που χρησιμοποιούνται μέχρι στις μέρες μας από τους βοτανολόγους ιατρούς. Ο πατέρας της βοτανικής, ο Θεόφραστος, στα εννιά βιβλία του «περί φυτών ιστορίας», περιγράφει τα φυτά και τις φαρμακολογικές τους ιδιότητες. Ο Διοσκουρίδης, ο διασημότερος φαρμακολόγος της αρχαιότητας,στον 1ο αιώνα μ.Χ., έγραψε ένα πολύ σημαντικό έργο το «περί ύλης ιατρικής» δηλαδή των φαρμάκων που χρησιμοποιούνται στην ιατρική, μελέτησε περίπου 500 φυτά και τη δράση τους στις διάφορες ασθένειες του ανθρώπινου σώματος. Σύντομα έγινε γνωστό σε όλη την Ευρώπη και χρησιμοποιούνταν μέχρι τα μέσα του 17ου αιώνα μ.Χ.
Οι άνθρωποι σήμερα κατάλαβαν την ανάγκη για την επιστροφή και την αναβίωση των φυσικών μεθόδων θεραπείας. Μία επιστροφή που εμπεριέχει γνώση και αγάπη για κάθε φυσικό!
Βοηθάει στην ανάπλαση και υπερτροφία των μυών (body building) Αυξάνει τα επίπεδα ενέργειας και αντοχής και βοηθάει τον οργανισμό να ανακτήσει τη συνολική του ευεξία. Συμβάλλει σημαντικά στη μείωση της κακής χοληστερόλης Τονώνει το ανοσοποιητικό, το νευρικό σύστημα και την καρδιακή λειτουργία. Βελτιώνει τα συμπτώματα της εμμηνόπαυσης και των ορμονικών διαταραχών. Αφροδισιακό. Μέσα από την βοτανοθεραπεία βρίσκουμε φυσικούς τρόπους να αντιμετωπίζουμε τα προβλήματα υγείας! Μπορεί η κλασική ιατρική να καταφεύγει συνήθως στα φάρμακα ως μόνο τρόπο αντιμετώπισης όλων των προβλημάτων υγείας, κανείς όμως δεν μπορεί να παραβλέψει και το ρόλο της φύσης. Έως και το πρώτο μισό του εικοστού αιώνα, τα κύρια μέσα θεραπείας των ανθρώπων ήταν τα βότανα και έχουν χρησιμοποιηθεί από όλους τους πολιτισμούς της γης. Πρώτος ο Ιπποκράτης είχε μιλήσει για τη δύναμη των φυτών και των βοτάνων που, χάρη στις ιδιότητές τους, συμβάλλουν στην αντιμετώπιση πολλών ασθενειών. Μάλιστα, από τα περίπου 250 φυτά που χρησιμοποιούσε στους ασθενείς του, αρκετά αποτελούν τη βάση ακόμα και σύγχρονων φαρμάκων. Ο Ασκληπιός με τα «φαρμακοτριβεία» του και τα «υγιεινοθεραπευτήριά» του θεοποιήθηκε με περισσότερα από 340 Ασκληπιεία κατά τον 6ο π.Χ. αι. Ο Γαληνός, χρησιμοποίησε και συνδυασμούς βοτάνων, διότι όπως υποστήριζε, με τα απλά βότανα, αρκετές φορές, δεν θεραπεύονται «αι παρά φύσιν διαθέσεις». Τα σκευάσματα του Γαληνού, γνωστά και ως γαληνικά σκευάσματα είναι τα σκευάσματα που χρησιμοποιούνται μέχρι στις μέρες μας από τους βοτανολόγους ιατρούς. Ο πατέρας της βοτανικής, ο Θεόφραστος, στα εννιά βιβλία του «περί φυτών ιστορίας», περιγράφει τα φυτά και τις φαρμακολογικές τους ιδιότητες. Ο Διοσκουρίδης, ο διασημότερος φαρμακολόγος της αρχαιότητας,στον 1ο αιώνα μ.Χ., έγραψε ένα πολύ σημαντικό έργο το «περί ύλης ιατρικής» δηλαδή των φαρμάκων που χρησιμοποιούνται στην ιατρική, μελέτησε περίπου 500 φυτά και τη δράση τους στις διάφορες ασθένειες του ανθρώπινου σώματος. Σύντομα έγινε γνωστό σε όλη την Ευρώπη και χρησιμοποιούνταν μέχρι τα μέσα του 17ου αιώνα μ.Χ.
Οι άνθρωποι σήμερα κατάλαβαν την ανάγκη για την επιστροφή και την αναβίωση των φυσικών μεθόδων θεραπείας. Μία επιστροφή που εμπεριέχει γνώση και αγάπη για κάθε φυσικό!
Πλούσιο σε χλωροφύλλη και με παραπάνω από εκατό θρεπτικές ουσίες, αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα δώρα της φύσης. Η μεγάλη ποσότητα χλωροφύλλης, που περιέχει, οξυγονώνει τον οργανισμό και τον ανανεώνει, αναπλάθοντας τους ιστούς και το αίμα. Περιέχει βιταμίνες A, B, C, E, K, B12, αμινοξέα, μέταλλα, ένζυμα και πρωτεΐνη. Περιέχει 60 φορές περισσότερη βιταμίνη C από τα πορτοκάλια και 8 φορές περισσότερο σίδηρο από το σπανάκι. Περιέχει φλαβονοειδή που εξουδετερώνουν τις τοξικές ουσίες στο αίμα. Πρόσφατες έρευνες μάλιστα έδειξαν πως το σιταρόχορτο βοηθά στην συρρίκνωση καρκινικών όγκων, γλιτώνοντας το σώμα από την τοξικότητα, που συνεπάγονται οι συνήθεις προτεινόμενες φαρμακευτικές αγωγές. Η καθημερινή κατανάλωση σιταρόχορτου, θεωρείται απαραίτητη στους ενεργητικούς ή παθητικούς καπνιστές, όπως και σε αυτούς που έρχονται σε επαφή με διάφορα χημικά ή εκτίθενται σε αυτά. Δρα βοηθητικά στη θεραπεία ουροποιητικών προβλημάτων και σχετικών νοσημάτων όπως είναι η πέτρα στα νεφρά και τυχόν μολύνσεις στον προστάτη. Ευεργετικό για δερματικά προβλήματα όπως ψωρίαση και έκζεμα. Αναζωογονεί τα γερασμένα κύτταρα και αντιστρέφει τη γήρανση. Διατηρεί υγιή τα δόντια και τα ούλα, καταπολεμά δυσκοιλιότητα, αναιμία, ακμή, μύκητες, πιτυρίδα. *Το σιταρόχορτο δεν περιέχει γλουτένη. Δοσολογία: 15-20 σταγόνες 2 φορές την ημέρα. Μέσα από την βοτανοθεραπεία βρίσκουμε φυσικούς τρόπους να αντιμετωπίζουμε τα προβλήματα υγείας! Μπορεί η κλασική ιατρική να καταφεύγει συνήθως στα φάρμακα ως μόνο τρόπο αντιμετώπισης όλων των προβλημάτων υγείας, κανείς όμως δεν μπορεί να παραβλέψει και το ρόλο της φύσης. Έως και το πρώτο μισό του εικοστού αιώνα, τα κύρια μέσα θεραπείας των ανθρώπων ήταν τα βότανα και έχουν χρησιμοποιηθεί από όλους τους πολιτισμούς της γης. Πρώτος ο Ιπποκράτης είχε μιλήσει για τη δύναμη των φυτών και των βοτάνων που, χάρη στις ιδιότητές τους, συμβάλλουν στην αντιμετώπιση πολλών ασθενειών. Μάλιστα, από τα περίπου 250 φυτά που χρησιμοποιούσε στους ασθενείς του, αρκετά αποτελούν τη βάση ακόμα και σύγχρονων φαρμάκων. Ο Ασκληπιός με τα «φαρμακοτριβεία» του και τα «υγιεινοθεραπευτήριά» του θεοποιήθηκε με περισσότερα από 340 Ασκληπιεία κατά τον 6ο π.Χ. αι. Ο Γαληνός, χρησιμοποίησε και συνδυασμούς βοτάνων, διότι όπως υποστήριζε, με τα απλά βότανα, αρκετές φορές, δεν θεραπεύονται «αι παρά φύσιν διαθέσεις». Τα σκευάσματα του Γαληνού, γνωστά και ως γαληνικά σκευάσματα είναι τα σκευάσματα που χρησιμοποιούνται μέχρι στις μέρες μας από τους βοτανολόγους ιατρούς. Ο πατέρας της βοτανικής, ο Θεόφραστος, στα εννιά βιβλία του «περί φυτών ιστορίας», περιγράφει τα φυτά και τις φαρμακολογικές τους ιδιότητες. Ο Διοσκουρίδης, ο διασημότερος φαρμακολόγος της αρχαιότητας,στον 1ο αιώνα μ.Χ., έγραψε ένα πολύ σημαντικό έργο το «περί ύλης ιατρικής» δηλαδή των φαρμάκων που χρησιμοποιούνται στην ιατρική, μελέτησε περίπου 500 φυτά και τη δράση τους στις διάφορες ασθένειες του ανθρώπινου σώματος. Σύντομα έγινε γνωστό σε όλη την Ευρώπη και χρησιμοποιούνταν μέχρι τα μέσα του 17ου αιώνα μ.Χ.
Οι άνθρωποι σήμερα κατάλαβαν την ανάγκη για την επιστροφή και την αναβίωση των φυσικών μεθόδων θεραπείας. Μία επιστροφή που εμπεριέχει γνώση και αγάπη για κάθε φυσικό!
Weight
DimensionsΜ/ΔΜ/ΔΜ/ΔΜ/ΔΜ/ΔΜ/Δ
Additional information