Σε απόθεμα

Βάμμα Λυγαριά

15.00

Η Λυγαριά (Vitex agnus castus)
Πρόκειται για Θάμνο με λευκά, ροζ και βιολετί άνθη που φτάνει μέχρι και έξι μέτρα ύψος. Μέσα στα άνθη της υπάρχουν μικρά κουκουτσάκια που μοιάζουν με κόκκους πιπεριού.

Κατηγορία:

Περιγραφή

Αυτοί λοιπόν οι κόκκοι χρησιμοποιούνται για φαρμακευτική χρήση, ως φυτικό φάρμακο για τη θεραπεία ποικιλίας παθήσεων. Η λυγαριά επηρεάζει άμεσα την έκκριση των ορμονών αναπαραγωγής,
τις ισορροπεί και με αυτόν τον τρόπο μειώνει τα συμπτώματα.
Χρησιμοποιείται κατά των συμπτωμάτων του προεμμηνορροϊκού συνδρόμου (PMS), των διαταραχών της εμμήνου ρύσεως, της στειρότητας, της ακμής και βελτιώνει τα συμπτώματα της εμμηνόπαυσης, συμπεριλαμβανομένων του νυχτερινού ιδρώτα και των εξάψεων.
Η λυγαριά αυξάνει την πιθανότητα της γυναικείας γονιμότητας λόγω της πιθανής επίδρασής της στα επίπεδα της προλακτίνης. Έτσι βοηθά στην εξισορρόπηση των άλλων ορμονών, των οιστρογόνων και της προγεστερόνης.
Σύμφωνα με έρευνες, το 93% των ατόμων που έλαβαν λυγαριά ανέφεραν μείωση των συμπτωμάτων PMS (προεμμηνορροϊκού συνδρόμου), της κατάθλιψης και του άγχους.
Οι ερευνητές επίσης θεωρούν ότι το αντιοξειδωτικό περιεχόμενο του φυτού βοηθά σε περιπτώσεις του καρκίνου του παχέος εντέρου, του στομάχου, της μήτρας, των ωοθηκών, του μαστού, του τραχήλου και των πνευμονικών κυττάρων.
Τα πρώτα αποτελέσματα είναι φανερά μετά από 2-3 μήνες θεραπείας.

Μέσα από την βοτανοθεραπεία βρίσκουμε φυσικούς τρόπους να αντιμετωπίζουμε τα προβλήματα υγείας!

Μπορεί η κλασική ιατρική να καταφεύγει συνήθως στα φάρμακα ως μόνο τρόπο αντιμετώπισης όλων των προβλημάτων υγείας, κανείς όμως δεν μπορεί να παραβλέψει και το ρόλο της φύσης.

Έως και το πρώτο μισό του εικοστού αιώνα, τα κύρια μέσα θεραπείας των ανθρώπων ήταν τα βότανα και έχουν χρησιμοποιηθεί από όλους τους πολιτισμούς της γης.

Πρώτος ο Ιπποκράτης είχε μιλήσει για τη δύναμη των φυτών και των βοτάνων που, χάρη στις ιδιότητές τους, συμβάλλουν στην αντιμετώπιση πολλών ασθενειών. Μάλιστα, από τα περίπου 250 φυτά που χρησιμοποιούσε στους ασθενείς του, αρκετά αποτελούν τη βάση ακόμα και σύγχρονων φαρμάκων.

Ο Ασκληπιός με τα «φαρμακοτριβεία» του και τα «υγιεινοθεραπευτήριά» του θεοποιήθηκε με περισσότερα από 340 Ασκληπιεία κατά τον 6ο π.Χ. αι. 

Ο Γαληνός, χρησιμοποίησε και συνδυασμούς βοτάνων, διότι όπως υποστήριζε, με τα απλά βότανα, αρκετές φορές, δεν θεραπεύονται «αι παρά φύσιν διαθέσεις».

Τα σκευάσματα του Γαληνού, γνωστά και ως γαληνικά σκευάσματα είναι τα σκευάσματα που χρησιμοποιούνται μέχρι στις μέρες μας από τους βοτανολόγους ιατρούς.

Ο πατέρας της βοτανικής, ο Θεόφραστος, στα εννιά βιβλία του «περί φυτών ιστορίας», περιγράφει τα φυτά και τις φαρμακολογικές τους ιδιότητες.

Ο Διοσκουρίδης, ο διασημότερος φαρμακολόγος της αρχαιότητας,στον 1ο αιώνα μ.Χ., έγραψε ένα πολύ σημαντικό έργο το «περί ύλης ιατρικής» δηλαδή των φαρμάκων που χρησιμοποιούνται στην ιατρική, μελέτησε περίπου 500 φυτά και τη δράση τους στις διάφορες ασθένειες του ανθρώπινου σώματος. Σύντομα έγινε γνωστό σε όλη την Ευρώπη και χρησιμοποιούνταν μέχρι τα μέσα του 17ου αιώνα μ.Χ.

 

Οι άνθρωποι σήμερα κατάλαβαν την ανάγκη για την επιστροφή και την αναβίωση των φυσικών μεθόδων θεραπείας. Μία επιστροφή που εμπεριέχει γνώση και αγάπη για κάθε φυσικό!

Quick Comparison

SettingsΒάμμα Λυγαριά removeΒάμμα Γαϊδουράγκαθο - Σίλυβος removeΒάμμα Ginkgo Billoba removeΒάμμα Τσουκνίδα removeΒάμμα Πράσινο Τσάι removeΒάμμα Καρυδιά remove
Image
SKU
Rating
Price15.0015.0015.0015.0015.0015.00
Stock
Availability
Add to cart

Προσθήκη στο καλάθι

Προσθήκη στο καλάθι

Προσθήκη στο καλάθι

Προσθήκη στο καλάθι

Προσθήκη στο καλάθι

Προσθήκη στο καλάθι

DescriptionΗ Λυγαριά (Vitex agnus castus) Πρόκειται για Θάμνο με λευκά, ροζ και βιολετί άνθη που φτάνει μέχρι και έξι μέτρα ύψος. Μέσα στα άνθη της υπάρχουν μικρά κουκουτσάκια που μοιάζουν με κόκκους πιπεριού.Ελιξήριο για την υγεία του ήπατος! Σώζει το συκώτι! Προλαμβάνει την ηπατίτιδα! Το γαιδουράγκαθο είναι ένα βότανο- θησαυρός με πολλές ιδιότητες, παραδεκτές από όλη την επιστημονική κοινότητα και ιδιαίτερα αγαπητό στους βοτανολόγους.Το βότανο της μνήμης Χρησιμοποιείται στην Παραδοσιακή Κινεζική Ιατρική για περισσότερα από 500 χρόνια. Είναι αφροδισιακό, τονωτικό, αντιοξειδωτικό και δίνει μακροζωία. Τα ενεργά συστατικά του περιέχουν φλαβονοειδή, τερπενοειδή και οργανικά οξέα.Το όνομα της προέρχεται από το λατινικά uro που σημαίνει "κάψιμο". Η χρήση της ως φαρμακευτικό φυτό χρονολογείται από την Αρχαία Ελλάδα. Αναφορά για φυσικές θεραπείες.με βάση την τσουκνίδα κάνει ο Ιπποκράτης (460-377π.Χ) και τον δεύτερο αιώνα ο Έλληνας ιατρός Γαληνός , σε σχετική τους βιβλιογραφία.Μια από τις πιο πλούσιες πηγές αντιοξειδωτικών και μετάλλων. Οι Κινέζοι, γνωρίζουν τα οφέλη του πράσινου τσαγιού από τα αρχαία χρόνια και το χρησιμοποιούν σε διάφορες θεραπείες εδώ και... 4000 χρόνια.Ένας εξαιρετικά θεραπευτικός καρπός, πλούσιος σε θρεπτικά συστατικά! Τα καρύδια είναι οι πιο ωφέλιμοι ξηροί καρποί! Από τις καλύτερες πηγές ωμέγα-3 λιπαρών οξέων, όπως το λινολεϊκό οξύ, το α-λινολενικό οξύ κα.
Content

Αυτοί λοιπόν οι κόκκοι χρησιμοποιούνται για φαρμακευτική χρήση, ως φυτικό φάρμακο για τη θεραπεία ποικιλίας παθήσεων. Η λυγαριά επηρεάζει άμεσα την έκκριση των ορμονών αναπαραγωγής,
τις ισορροπεί και με αυτόν τον τρόπο μειώνει τα συμπτώματα.
Χρησιμοποιείται κατά των συμπτωμάτων του προεμμηνορροϊκού συνδρόμου (PMS), των διαταραχών της εμμήνου ρύσεως, της στειρότητας, της ακμής και βελτιώνει τα συμπτώματα της εμμηνόπαυσης, συμπεριλαμβανομένων του νυχτερινού ιδρώτα και των εξάψεων.
Η λυγαριά αυξάνει την πιθανότητα της γυναικείας γονιμότητας λόγω της πιθανής επίδρασής της στα επίπεδα της προλακτίνης. Έτσι βοηθά στην εξισορρόπηση των άλλων ορμονών, των οιστρογόνων και της προγεστερόνης.
Σύμφωνα με έρευνες, το 93% των ατόμων που έλαβαν λυγαριά ανέφεραν μείωση των συμπτωμάτων PMS (προεμμηνορροϊκού συνδρόμου), της κατάθλιψης και του άγχους.
Οι ερευνητές επίσης θεωρούν ότι το αντιοξειδωτικό περιεχόμενο του φυτού βοηθά σε περιπτώσεις του καρκίνου του παχέος εντέρου, του στομάχου, της μήτρας, των ωοθηκών, του μαστού, του τραχήλου και των πνευμονικών κυττάρων.
Τα πρώτα αποτελέσματα είναι φανερά μετά από 2-3 μήνες θεραπείας.

Μέσα από την βοτανοθεραπεία βρίσκουμε φυσικούς τρόπους να αντιμετωπίζουμε τα προβλήματα υγείας!

Μπορεί η κλασική ιατρική να καταφεύγει συνήθως στα φάρμακα ως μόνο τρόπο αντιμετώπισης όλων των προβλημάτων υγείας, κανείς όμως δεν μπορεί να παραβλέψει και το ρόλο της φύσης.

Έως και το πρώτο μισό του εικοστού αιώνα, τα κύρια μέσα θεραπείας των ανθρώπων ήταν τα βότανα και έχουν χρησιμοποιηθεί από όλους τους πολιτισμούς της γης.

Πρώτος ο Ιπποκράτης είχε μιλήσει για τη δύναμη των φυτών και των βοτάνων που, χάρη στις ιδιότητές τους, συμβάλλουν στην αντιμετώπιση πολλών ασθενειών. Μάλιστα, από τα περίπου 250 φυτά που χρησιμοποιούσε στους ασθενείς του, αρκετά αποτελούν τη βάση ακόμα και σύγχρονων φαρμάκων.

Ο Ασκληπιός με τα «φαρμακοτριβεία» του και τα «υγιεινοθεραπευτήριά» του θεοποιήθηκε με περισσότερα από 340 Ασκληπιεία κατά τον 6ο π.Χ. αι. 

Ο Γαληνός, χρησιμοποίησε και συνδυασμούς βοτάνων, διότι όπως υποστήριζε, με τα απλά βότανα, αρκετές φορές, δεν θεραπεύονται «αι παρά φύσιν διαθέσεις».

Τα σκευάσματα του Γαληνού, γνωστά και ως γαληνικά σκευάσματα είναι τα σκευάσματα που χρησιμοποιούνται μέχρι στις μέρες μας από τους βοτανολόγους ιατρούς.

Ο πατέρας της βοτανικής, ο Θεόφραστος, στα εννιά βιβλία του «περί φυτών ιστορίας», περιγράφει τα φυτά και τις φαρμακολογικές τους ιδιότητες.

Ο Διοσκουρίδης, ο διασημότερος φαρμακολόγος της αρχαιότητας,στον 1ο αιώνα μ.Χ., έγραψε ένα πολύ σημαντικό έργο το «περί ύλης ιατρικής» δηλαδή των φαρμάκων που χρησιμοποιούνται στην ιατρική, μελέτησε περίπου 500 φυτά και τη δράση τους στις διάφορες ασθένειες του ανθρώπινου σώματος. Σύντομα έγινε γνωστό σε όλη την Ευρώπη και χρησιμοποιούνταν μέχρι τα μέσα του 17ου αιώνα μ.Χ.

 

Οι άνθρωποι σήμερα κατάλαβαν την ανάγκη για την επιστροφή και την αναβίωση των φυσικών μεθόδων θεραπείας. Μία επιστροφή που εμπεριέχει γνώση και αγάπη για κάθε φυσικό!
Περιέχει τρία ισχυρά ηπατο-προστατευτικά συστατικά, τη σιλιβινίνη, τη σιλιδιανίνη και τη σιλικριστίνη στα τρία αυτά συστατικά δόθηκε το όνομα σιλυμαρίνη, η οποία και αποτελεί την καθοριστική αιτία για την αποτοξινωτική δράση του βοτάνου. Πολλές ευρωπαϊκές μελέτες έχουν δείξει ότι η συγκεκριμένη ουσία επιταχύνει την ανάρρωση από ηπατίτιδα ενώ άλλες μελέτες έχουν δείξει ότι θεραπεύει την κίρρωση. Συνιστάται, μετά από χημειοθεραπεία καθώς αποβάλει τις τοξίνες και την ακτινοβολία από τον οργανισμό δίνοντας του δύναμη. Άλλο πλεονέκτημα του σίλυβου ή γαϊδουράγκαθου είναι η αποτοξίνωση που προσφέρει στον οργανισμό, μετά από τα φάρμακα και τη συστηματική χρήση τους. Προστατεύει από την υψηλή χοληστερίνη, τριγλυκερίδια, πίεση, ζάχαρο και αυξημένο βάρος. Δοσολογία: 15-20 σταγόνες 2 φορές την ημέρα. Μέσα από την βοτανοθεραπεία βρίσκουμε φυσικούς τρόπους να αντιμετωπίζουμε τα προβλήματα υγείας! Μπορεί η κλασική ιατρική να καταφεύγει συνήθως στα φάρμακα ως μόνο τρόπο αντιμετώπισης όλων των προβλημάτων υγείας, κανείς όμως δεν μπορεί να παραβλέψει και το ρόλο της φύσης. Έως και το πρώτο μισό του εικοστού αιώνα, τα κύρια μέσα θεραπείας των ανθρώπων ήταν τα βότανα και έχουν χρησιμοποιηθεί από όλους τους πολιτισμούς της γης. Πρώτος ο Ιπποκράτης είχε μιλήσει για τη δύναμη των φυτών και των βοτάνων που, χάρη στις ιδιότητές τους, συμβάλλουν στην αντιμετώπιση πολλών ασθενειών. Μάλιστα, από τα περίπου 250 φυτά που χρησιμοποιούσε στους ασθενείς του, αρκετά αποτελούν τη βάση ακόμα και σύγχρονων φαρμάκων. Ο Ασκληπιός με τα «φαρμακοτριβεία» του και τα «υγιεινοθεραπευτήριά» του θεοποιήθηκε με περισσότερα από 340 Ασκληπιεία κατά τον 6ο π.Χ. αι. Ο Γαληνός, χρησιμοποίησε και συνδυασμούς βοτάνων, διότι όπως υποστήριζε, με τα απλά βότανα, αρκετές φορές, δεν θεραπεύονται «αι παρά φύσιν διαθέσεις». Τα σκευάσματα του Γαληνού, γνωστά και ως γαληνικά σκευάσματα είναι τα σκευάσματα που χρησιμοποιούνται μέχρι στις μέρες μας από τους βοτανολόγους ιατρούς. Ο πατέρας της βοτανικής, ο Θεόφραστος, στα εννιά βιβλία του «περί φυτών ιστορίας», περιγράφει τα φυτά και τις φαρμακολογικές τους ιδιότητες. Ο Διοσκουρίδης, ο διασημότερος φαρμακολόγος της αρχαιότητας,στον 1ο αιώνα μ.Χ., έγραψε ένα πολύ σημαντικό έργο το «περί ύλης ιατρικής» δηλαδή των φαρμάκων που χρησιμοποιούνται στην ιατρική, μελέτησε περίπου 500 φυτά και τη δράση τους στις διάφορες ασθένειες του ανθρώπινου σώματος. Σύντομα έγινε γνωστό σε όλη την Ευρώπη και χρησιμοποιούνταν μέχρι τα μέσα του 17ου αιώνα μ.Χ.
Οι άνθρωποι σήμερα κατάλαβαν την ανάγκη για την επιστροφή και την αναβίωση των φυσικών μεθόδων θεραπείας. Μία επιστροφή που εμπεριέχει γνώση και αγάπη για κάθε φυσικό!
Το Ginkgo, βοηθάει στην βελτίωση του κυκλοφορικού, συμβάλλει στην τόνωση της μνήμης, στη θεραπεία της άνοιας και ρυθμίζει τη γλυκόζη στους διαβητικούς. Πέρα από την θεραπευτική του δράση στις περιπτώσεις εξασθένησης της μνήμης, δρα και κατά της κατάθλιψης ενώ ενισχύει τη λίμπιντο. Επίσης, έχει την ικανότητα να μειώνει το άγχος, να βελτιώνει τη διάθεση και να βοηθά στις γνωστικές λειτουργίες, ιδιαίτερα σε περιπτώσεις Alzheimer. Στην Γερμανία είναι ένα από τα πιο συχνά χορηγούμενα προϊόντα για νοητικές διαταραχές. Σύμφωνα με μελέτες ελέγχου, το Ginkgo Biloba μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να μειώσει τον βόμβο των αυτιών και τα προβλήματα ισορροπίας. *Προσοχή, όταν το ginkgo biloba λαμβάνεται παράλληλα με αντιπηκτικά και αντιαιμοπεταλιακά φάρμακα. Μέσα από την βοτανοθεραπεία βρίσκουμε φυσικούς τρόπους να αντιμετωπίζουμε τα προβλήματα υγείας! Μπορεί η κλασική ιατρική να καταφεύγει συνήθως στα φάρμακα ως μόνο τρόπο αντιμετώπισης όλων των προβλημάτων υγείας, κανείς όμως δεν μπορεί να παραβλέψει και το ρόλο της φύσης. Έως και το πρώτο μισό του εικοστού αιώνα, τα κύρια μέσα θεραπείας των ανθρώπων ήταν τα βότανα και έχουν χρησιμοποιηθεί από όλους τους πολιτισμούς της γης. Πρώτος ο Ιπποκράτης είχε μιλήσει για τη δύναμη των φυτών και των βοτάνων που, χάρη στις ιδιότητές τους, συμβάλλουν στην αντιμετώπιση πολλών ασθενειών. Μάλιστα, από τα περίπου 250 φυτά που χρησιμοποιούσε στους ασθενείς του, αρκετά αποτελούν τη βάση ακόμα και σύγχρονων φαρμάκων. Ο Ασκληπιός με τα «φαρμακοτριβεία» του και τα «υγιεινοθεραπευτήριά» του θεοποιήθηκε με περισσότερα από 340 Ασκληπιεία κατά τον 6ο π.Χ. αι. Ο Γαληνός, χρησιμοποίησε και συνδυασμούς βοτάνων, διότι όπως υποστήριζε, με τα απλά βότανα, αρκετές φορές, δεν θεραπεύονται «αι παρά φύσιν διαθέσεις». Τα σκευάσματα του Γαληνού, γνωστά και ως γαληνικά σκευάσματα είναι τα σκευάσματα που χρησιμοποιούνται μέχρι στις μέρες μας από τους βοτανολόγους ιατρούς. Ο πατέρας της βοτανικής, ο Θεόφραστος, στα εννιά βιβλία του «περί φυτών ιστορίας», περιγράφει τα φυτά και τις φαρμακολογικές τους ιδιότητες. Ο Διοσκουρίδης, ο διασημότερος φαρμακολόγος της αρχαιότητας,στον 1ο αιώνα μ.Χ., έγραψε ένα πολύ σημαντικό έργο το «περί ύλης ιατρικής» δηλαδή των φαρμάκων που χρησιμοποιούνται στην ιατρική, μελέτησε περίπου 500 φυτά και τη δράση τους στις διάφορες ασθένειες του ανθρώπινου σώματος. Σύντομα έγινε γνωστό σε όλη την Ευρώπη και χρησιμοποιούνταν μέχρι τα μέσα του 17ου αιώνα μ.Χ.
Οι άνθρωποι σήμερα κατάλαβαν την ανάγκη για την επιστροφή και την αναβίωση των φυσικών μεθόδων θεραπείας. Μία επιστροφή που εμπεριέχει γνώση και αγάπη για κάθε φυσικό!
Είναι πλούσια σε βιταμίνες A, C, E, Κ, θειαμίνη, ριβοφλαβίνη, φυλλικό οξύ, καλά λιπαρά οξέα, ασβέστιο, ιχνοστοιχεία όπως κάλιο, μαγνήσιο, μαγγάνιο, φώσφορο, σελήνιο και ψευδάργυρο, Περιέχει ομάδα ισχυρών αντιοξειδωτικών ουσιών, φλαβονοειδή και φυτικό σίδηρο. Επίσης πολλά φυτοχημικά στοιχεία όπως το λυκοπένιο, β-καροτένιο, καφεϊκό οξύ και βεταΐνη, ουσίες με ισχυρή αντιοξειδωτική δράση έναντι της δημιουργίας ελεύθερων ριζών. Η περιεκτικότητα της σε σεκρετίνη, διεγείρει το πάγκρεας για την παραγωγή ινσουλίνης ενώ η ισταμίνη που περιέχει, προσφέρει ισχυρή αντιφλεγμονώδη δράση. Η τσουκνίδα είναι βότανο, με διουρητικές ιδιότητες , στυπτικό, αποχρεμπτικό, τονωτικό, αντιφλεγμονώδες, αναλγητικό, αιμοστατικό, αντιδιαβητικό, Βοηθάει σημαντικά στην ρύθμιση της αρτηριακής πίεσης. στην αναιμία, υπέρταση, νεφρική ανεπάρκεια, παθήσεις της χολής κατακράτηση υγρών – απώλεια βάρους. Η τσουκνίδα καθαρίζει τα μαλλιά χωρίς να αφαιρεί τα φυσικά έλαια από το δέρμα και τα μαλλιά, καθιστώντας την έτσι, ιδανική για την αντιμετώπιση της πιτυρίδας. Μέσα από την βοτανοθεραπεία βρίσκουμε φυσικούς τρόπους να αντιμετωπίζουμε τα προβλήματα υγείας! Μπορεί η κλασική ιατρική να καταφεύγει συνήθως στα φάρμακα ως μόνο τρόπο αντιμετώπισης όλων των προβλημάτων υγείας, κανείς όμως δεν μπορεί να παραβλέψει και το ρόλο της φύσης. Έως και το πρώτο μισό του εικοστού αιώνα, τα κύρια μέσα θεραπείας των ανθρώπων ήταν τα βότανα και έχουν χρησιμοποιηθεί από όλους τους πολιτισμούς της γης. Πρώτος ο Ιπποκράτης είχε μιλήσει για τη δύναμη των φυτών και των βοτάνων που, χάρη στις ιδιότητές τους, συμβάλλουν στην αντιμετώπιση πολλών ασθενειών. Μάλιστα, από τα περίπου 250 φυτά που χρησιμοποιούσε στους ασθενείς του, αρκετά αποτελούν τη βάση ακόμα και σύγχρονων φαρμάκων. Ο Ασκληπιός με τα «φαρμακοτριβεία» του και τα «υγιεινοθεραπευτήριά» του θεοποιήθηκε με περισσότερα από 340 Ασκληπιεία κατά τον 6ο π.Χ. αι. Ο Γαληνός, χρησιμοποίησε και συνδυασμούς βοτάνων, διότι όπως υποστήριζε, με τα απλά βότανα, αρκετές φορές, δεν θεραπεύονται «αι παρά φύσιν διαθέσεις». Τα σκευάσματα του Γαληνού, γνωστά και ως γαληνικά σκευάσματα είναι τα σκευάσματα που χρησιμοποιούνται μέχρι στις μέρες μας από τους βοτανολόγους ιατρούς. Ο πατέρας της βοτανικής, ο Θεόφραστος, στα εννιά βιβλία του «περί φυτών ιστορίας», περιγράφει τα φυτά και τις φαρμακολογικές τους ιδιότητες. Ο Διοσκουρίδης, ο διασημότερος φαρμακολόγος της αρχαιότητας,στον 1ο αιώνα μ.Χ., έγραψε ένα πολύ σημαντικό έργο το «περί ύλης ιατρικής» δηλαδή των φαρμάκων που χρησιμοποιούνται στην ιατρική, μελέτησε περίπου 500 φυτά και τη δράση τους στις διάφορες ασθένειες του ανθρώπινου σώματος. Σύντομα έγινε γνωστό σε όλη την Ευρώπη και χρησιμοποιούνταν μέχρι τα μέσα του 17ου αιώνα μ.Χ.
Οι άνθρωποι σήμερα κατάλαβαν την ανάγκη για την επιστροφή και την αναβίωση των φυσικών μεθόδων θεραπείας. Μία επιστροφή που εμπεριέχει γνώση και αγάπη για κάθε φυσικό!
Πολλές οι ευεργετικές του ιδιότητες:
  • Αδυνάτισμα και απώλεια λίπους
  • Καρδιαγγειακά Νοσήματα
  • Γνωστικές Διαταραχές
  • Κατάθλιψη
  • Οξειδωτικές Διεργασίες
  • Αρθρίτιδα
Τα πολυσακχαρίδια και οι πολυφαινόλες του πράσινου τσαγιού ρυθμίζουν την αρτηριακή πίεση και τα επίπεδα σακχάρου στο αίμα, αποτρέποντας την εμφάνιση διαβήτη ενώ η περιεκτικότητά του σε κατεχίνες, το πιο δραστικό συστατικό του πράσινου τσαγιού, με τις αγχολυτικές τους ιδιότητες, έχει ως αποτέλεσμα να χαρίζουν στον οργανισμό ένα αίσθημα ευζωίας. Μέσα από την βοτανοθεραπεία βρίσκουμε φυσικούς τρόπους να αντιμετωπίζουμε τα προβλήματα υγείας! Μπορεί η κλασική ιατρική να καταφεύγει συνήθως στα φάρμακα ως μόνο τρόπο αντιμετώπισης όλων των προβλημάτων υγείας, κανείς όμως δεν μπορεί να παραβλέψει και το ρόλο της φύσης. Έως και το πρώτο μισό του εικοστού αιώνα, τα κύρια μέσα θεραπείας των ανθρώπων ήταν τα βότανα και έχουν χρησιμοποιηθεί από όλους τους πολιτισμούς της γης. Πρώτος ο Ιπποκράτης είχε μιλήσει για τη δύναμη των φυτών και των βοτάνων που, χάρη στις ιδιότητές τους, συμβάλλουν στην αντιμετώπιση πολλών ασθενειών. Μάλιστα, από τα περίπου 250 φυτά που χρησιμοποιούσε στους ασθενείς του, αρκετά αποτελούν τη βάση ακόμα και σύγχρονων φαρμάκων. Ο Ασκληπιός με τα «φαρμακοτριβεία» του και τα «υγιεινοθεραπευτήριά» του θεοποιήθηκε με περισσότερα από 340 Ασκληπιεία κατά τον 6ο π.Χ. αι. Ο Γαληνός, χρησιμοποίησε και συνδυασμούς βοτάνων, διότι όπως υποστήριζε, με τα απλά βότανα, αρκετές φορές, δεν θεραπεύονται «αι παρά φύσιν διαθέσεις». Τα σκευάσματα του Γαληνού, γνωστά και ως γαληνικά σκευάσματα είναι τα σκευάσματα που χρησιμοποιούνται μέχρι στις μέρες μας από τους βοτανολόγους ιατρούς. Ο πατέρας της βοτανικής, ο Θεόφραστος, στα εννιά βιβλία του «περί φυτών ιστορίας», περιγράφει τα φυτά και τις φαρμακολογικές τους ιδιότητες. Ο Διοσκουρίδης, ο διασημότερος φαρμακολόγος της αρχαιότητας,στον 1ο αιώνα μ.Χ., έγραψε ένα πολύ σημαντικό έργο το «περί ύλης ιατρικής» δηλαδή των φαρμάκων που χρησιμοποιούνται στην ιατρική, μελέτησε περίπου 500 φυτά και τη δράση τους στις διάφορες ασθένειες του ανθρώπινου σώματος. Σύντομα έγινε γνωστό σε όλη την Ευρώπη και χρησιμοποιούνταν μέχρι τα μέσα του 17ου αιώνα μ.Χ.
Οι άνθρωποι σήμερα κατάλαβαν την ανάγκη για την επιστροφή και την αναβίωση των φυσικών μεθόδων θεραπείας. Μία επιστροφή που εμπεριέχει γνώση και αγάπη για κάθε φυσικό!

Πηγή πολλών φυτοχημικών ουσιών που έχουν μεγάλη αντιοξειδωτική δράση. Μεγάλη περιεκτικότητα βιταμίνης Ε και βιταμίνες του συμπλέγματος Β. Επίσης, τα καρύδια είναι πολύ πλούσια πηγή σε μέταλλα, μαγγάνιο, χαλκό, κάλιο, ασβέστιο, σίδηρο, μαγνήσιο, μελατονίνη, ψευδάργυρο και σελήνιο.Μειώνει την LDL (κακή χοληστερόλη), αυξάνει την HDL (καλή χοληστερόλη) και μειώνει τον κίνδυνο καρδιαγγειακών παθήσεων, εγκεφαλικού επεισοδίου και καρδιακής προσβολής, βελτιώνοντας τη λειτουργία του ενδοθηλίου των αρτηριών. Άλλη μία ιδιότητα των καρυδιών, είναι ότι βελτιώνουν τον μεταβολισμό της γλυκόζης και βοηθούν στη δράση της ινσουλίνης. Διάφορες έρευνες έδειξαν ότι μία υψηλότερη πρόσληψη μονοακόρεστων και πολυακόρεστων λιπαρών οξέων βελτιώνει την ευαισθησία της ινσουλίνης.
Επίσης αρκετές μελέτες έχουν δείξει ότι συμβάλει στην καλύτερη λειτουργία του εγκεφάλου, στη μνήμη και βοηθά στην κατάθλιψη.
Τα καρύδια καθώς περιέχουν ενώσεις με ισχυρές αντιοξειδωτικές και αντιφλεγμονώδεις ιδιότητες, πολλές έρευνες έδειξαν ότι προσφέρουν σημαντικά και εναντίον του καρκίνου.

Μέσα από την βοτανοθεραπεία βρίσκουμε φυσικούς τρόπους να αντιμετωπίζουμε τα προβλήματα υγείας!

Μπορεί η κλασική ιατρική να καταφεύγει συνήθως στα φάρμακα ως μόνο τρόπο αντιμετώπισης όλων των προβλημάτων υγείας, κανείς όμως δεν μπορεί να παραβλέψει και το ρόλο της φύσης.

Έως και το πρώτο μισό του εικοστού αιώνα, τα κύρια μέσα θεραπείας των ανθρώπων ήταν τα βότανα και έχουν χρησιμοποιηθεί από όλους τους πολιτισμούς της γης.

Πρώτος ο Ιπποκράτης είχε μιλήσει για τη δύναμη των φυτών και των βοτάνων που, χάρη στις ιδιότητές τους, συμβάλλουν στην αντιμετώπιση πολλών ασθενειών. Μάλιστα, από τα περίπου 250 φυτά που χρησιμοποιούσε στους ασθενείς του, αρκετά αποτελούν τη βάση ακόμα και σύγχρονων φαρμάκων.

Ο Ασκληπιός με τα «φαρμακοτριβεία» του και τα «υγιεινοθεραπευτήριά» του θεοποιήθηκε με περισσότερα από 340 Ασκληπιεία κατά τον 6ο π.Χ. αι. 

Ο Γαληνός, χρησιμοποίησε και συνδυασμούς βοτάνων, διότι όπως υποστήριζε, με τα απλά βότανα, αρκετές φορές, δεν θεραπεύονται «αι παρά φύσιν διαθέσεις».

Τα σκευάσματα του Γαληνού, γνωστά και ως γαληνικά σκευάσματα είναι τα σκευάσματα που χρησιμοποιούνται μέχρι στις μέρες μας από τους βοτανολόγους ιατρούς.

Ο πατέρας της βοτανικής, ο Θεόφραστος, στα εννιά βιβλία του «περί φυτών ιστορίας», περιγράφει τα φυτά και τις φαρμακολογικές τους ιδιότητες.

Ο Διοσκουρίδης, ο διασημότερος φαρμακολόγος της αρχαιότητας,στον 1ο αιώνα μ.Χ., έγραψε ένα πολύ σημαντικό έργο το «περί ύλης ιατρικής» δηλαδή των φαρμάκων που χρησιμοποιούνται στην ιατρική, μελέτησε περίπου 500 φυτά και τη δράση τους στις διάφορες ασθένειες του ανθρώπινου σώματος. Σύντομα έγινε γνωστό σε όλη την Ευρώπη και χρησιμοποιούνταν μέχρι τα μέσα του 17ου αιώνα μ.Χ.

 

Οι άνθρωποι σήμερα κατάλαβαν την ανάγκη για την επιστροφή και την αναβίωση των φυσικών μεθόδων θεραπείας. Μία επιστροφή που εμπεριέχει γνώση και αγάπη για κάθε φυσικό!
Weight
DimensionsΜ/ΔΜ/ΔΜ/ΔΜ/ΔΜ/ΔΜ/Δ
Additional information