Σε απόθεμα

Βάμμα Εχινάκεια ή εχινάτσια

15.00

(Echinacea purpurea) – Τόνωση ανοσοποιητικού

Από τα πιο σημαντικά φαρμακευτικά βότανα στον κόσμο.
Έγινε γνωστή στις ΗΠΑ στις αρχές του 1800 μ.Χ. ως φυτικό φάρμακο και πολύ σύντομα η φήμη της διαδόθηκε σε όλη την Ευρώπη.

Περιγραφή

Aρκετά δημοφιλές βότανο, ειδικά για την τόνωση του ανοσοποιητικού συστήματος, την αντιμετώπιση της γρίπης και του κοινού κρυολογήματος.

Διεγείρει το ανοσοποιητικό αυξάνοντας την αντίσταση του οργανισμού στις μολύνσεις που προέρχονται από βακτήρια και ιούς.
Η εχινάκεια λόγω των δραστικών ουσιών που περιέχει, δρα ως φυσικό αντιβιοτικό.
Έχει πλούσια περιεκτικότητα σε φαινόλες γνωστές για τις αντιοξειδωτικές τους ιδιότητες, παράγωγα καφεϊκού οξέος, πολυσακχαρίτες, γλυκοσίδια (εχινακίνη), πολυκετυλένια, αλκυλαμίδια, βεταϊνη, εχινολόνη, χουμουλένιο, κάλιο, σίδηρος, χαλκός, ινουλίνη καθώς και βιταμίνες Α, C και Ε.

Δοσολογία: 15-20 σταγόνες 2 φορές την ημέρα.

Μέσα από την βοτανοθεραπεία βρίσκουμε φυσικούς τρόπους να αντιμετωπίζουμε τα προβλήματα υγείας!

Μπορεί η κλασική ιατρική να καταφεύγει συνήθως στα φάρμακα ως μόνο τρόπο αντιμετώπισης όλων των προβλημάτων υγείας, κανείς όμως δεν μπορεί να παραβλέψει και το ρόλο της φύσης.

Έως και το πρώτο μισό του εικοστού αιώνα, τα κύρια μέσα θεραπείας των ανθρώπων ήταν τα βότανα και έχουν χρησιμοποιηθεί από όλους τους πολιτισμούς της γης.

Πρώτος ο Ιπποκράτης είχε μιλήσει για τη δύναμη των φυτών και των βοτάνων που, χάρη στις ιδιότητές τους, συμβάλλουν στην αντιμετώπιση πολλών ασθενειών. Μάλιστα, από τα περίπου 250 φυτά που χρησιμοποιούσε στους ασθενείς του, αρκετά αποτελούν τη βάση ακόμα και σύγχρονων φαρμάκων.

Ο Ασκληπιός με τα «φαρμακοτριβεία» του και τα «υγιεινοθεραπευτήριά» του θεοποιήθηκε με περισσότερα από 340 Ασκληπιεία κατά τον 6ο π.Χ. αι. 

Ο Γαληνός, χρησιμοποίησε και συνδυασμούς βοτάνων, διότι όπως υποστήριζε, με τα απλά βότανα, αρκετές φορές, δεν θεραπεύονται «αι παρά φύσιν διαθέσεις».

Τα σκευάσματα του Γαληνού, γνωστά και ως γαληνικά σκευάσματα είναι τα σκευάσματα που χρησιμοποιούνται μέχρι στις μέρες μας από τους βοτανολόγους ιατρούς.

Ο πατέρας της βοτανικής, ο Θεόφραστος, στα εννιά βιβλία του «περί φυτών ιστορίας», περιγράφει τα φυτά και τις φαρμακολογικές τους ιδιότητες.

Ο Διοσκουρίδης, ο διασημότερος φαρμακολόγος της αρχαιότητας,στον 1ο αιώνα μ.Χ., έγραψε ένα πολύ σημαντικό έργο το «περί ύλης ιατρικής» δηλαδή των φαρμάκων που χρησιμοποιούνται στην ιατρική, μελέτησε περίπου 500 φυτά και τη δράση τους στις διάφορες ασθένειες του ανθρώπινου σώματος. Σύντομα έγινε γνωστό σε όλη την Ευρώπη και χρησιμοποιούνταν μέχρι τα μέσα του 17ου αιώνα μ.Χ.

 

Οι άνθρωποι σήμερα κατάλαβαν την ανάγκη για την επιστροφή και την αναβίωση των φυσικών μεθόδων θεραπείας. Μία επιστροφή που εμπεριέχει γνώση και αγάπη για κάθε φυσικό!

Quick Comparison

SettingsΒάμμα Εχινάκεια ή εχινάτσια removeΒάμμα Ginkgo Billoba removeΒάμμα Καρυδιά removeΒάμμα Γαϊδουράγκαθο - Σίλυβος removeΒάμμα Βαλεριάνα removeΒάμμα Λυγαριά remove
Image
SKU
Rating
Price15.0015.0015.0015.0015.0015.00
Stock
Availability
Add to cart

Προσθήκη στο καλάθι

Προσθήκη στο καλάθι

Προσθήκη στο καλάθι

Προσθήκη στο καλάθι

Προσθήκη στο καλάθι

Προσθήκη στο καλάθι

Description(Echinacea purpurea) - Τόνωση ανοσοποιητικού Από τα πιο σημαντικά φαρμακευτικά βότανα στον κόσμο. Έγινε γνωστή στις ΗΠΑ στις αρχές του 1800 μ.Χ. ως φυτικό φάρμακο και πολύ σύντομα η φήμη της διαδόθηκε σε όλη την Ευρώπη.Το βότανο της μνήμης Χρησιμοποιείται στην Παραδοσιακή Κινεζική Ιατρική για περισσότερα από 500 χρόνια. Είναι αφροδισιακό, τονωτικό, αντιοξειδωτικό και δίνει μακροζωία. Τα ενεργά συστατικά του περιέχουν φλαβονοειδή, τερπενοειδή και οργανικά οξέα.Ένας εξαιρετικά θεραπευτικός καρπός, πλούσιος σε θρεπτικά συστατικά! Τα καρύδια είναι οι πιο ωφέλιμοι ξηροί καρποί! Από τις καλύτερες πηγές ωμέγα-3 λιπαρών οξέων, όπως το λινολεϊκό οξύ, το α-λινολενικό οξύ κα.Ελιξήριο για την υγεία του ήπατος! Σώζει το συκώτι! Προλαμβάνει την ηπατίτιδα! Το γαιδουράγκαθο είναι ένα βότανο- θησαυρός με πολλές ιδιότητες, παραδεκτές από όλη την επιστημονική κοινότητα και ιδιαίτερα αγαπητό στους βοτανολόγους.Φυσικό αγχολυτικό Από τα πιο δραστικά βότανα η βαλεριάνα χάρη στις αγχολυτικές της ιδιότητες καταπραΰνει το νευρικό σύστηµα. Δρα ως υπνωτικό, αντισπασμωδικό (μετριάζει τους μυϊκούς σπασμούς) και έχει υποτασικές ιδιότητες (μειώνει την υψηλή πίεση του αίματος). Χρησιμοποιείται επίσης σε καταστάσεις υστερίας, ερεθιστικότητας αϋπνίας, ημικρανίας, κραμπών, ερεθισμένου εντέρου, αλγών από ρευματισμούς, σοβαρών αλγών κατά την εμμηνόρροια και ενδείκνυται ιδιαίτερα νευρικά άτομα.Η Λυγαριά (Vitex agnus castus) Πρόκειται για Θάμνο με λευκά, ροζ και βιολετί άνθη που φτάνει μέχρι και έξι μέτρα ύψος. Μέσα στα άνθη της υπάρχουν μικρά κουκουτσάκια που μοιάζουν με κόκκους πιπεριού.
ContentAρκετά δημοφιλές βότανο, ειδικά για την τόνωση του ανοσοποιητικού συστήματος, την αντιμετώπιση της γρίπης και του κοινού κρυολογήματος. Διεγείρει το ανοσοποιητικό αυξάνοντας την αντίσταση του οργανισμού στις μολύνσεις που προέρχονται από βακτήρια και ιούς. Η εχινάκεια λόγω των δραστικών ουσιών που περιέχει, δρα ως φυσικό αντιβιοτικό. Έχει πλούσια περιεκτικότητα σε φαινόλες γνωστές για τις αντιοξειδωτικές τους ιδιότητες, παράγωγα καφεϊκού οξέος, πολυσακχαρίτες, γλυκοσίδια (εχινακίνη), πολυκετυλένια, αλκυλαμίδια, βεταϊνη, εχινολόνη, χουμουλένιο, κάλιο, σίδηρος, χαλκός, ινουλίνη καθώς και βιταμίνες Α, C και Ε. Δοσολογία: 15-20 σταγόνες 2 φορές την ημέρα. Μέσα από την βοτανοθεραπεία βρίσκουμε φυσικούς τρόπους να αντιμετωπίζουμε τα προβλήματα υγείας! Μπορεί η κλασική ιατρική να καταφεύγει συνήθως στα φάρμακα ως μόνο τρόπο αντιμετώπισης όλων των προβλημάτων υγείας, κανείς όμως δεν μπορεί να παραβλέψει και το ρόλο της φύσης. Έως και το πρώτο μισό του εικοστού αιώνα, τα κύρια μέσα θεραπείας των ανθρώπων ήταν τα βότανα και έχουν χρησιμοποιηθεί από όλους τους πολιτισμούς της γης. Πρώτος ο Ιπποκράτης είχε μιλήσει για τη δύναμη των φυτών και των βοτάνων που, χάρη στις ιδιότητές τους, συμβάλλουν στην αντιμετώπιση πολλών ασθενειών. Μάλιστα, από τα περίπου 250 φυτά που χρησιμοποιούσε στους ασθενείς του, αρκετά αποτελούν τη βάση ακόμα και σύγχρονων φαρμάκων. Ο Ασκληπιός με τα «φαρμακοτριβεία» του και τα «υγιεινοθεραπευτήριά» του θεοποιήθηκε με περισσότερα από 340 Ασκληπιεία κατά τον 6ο π.Χ. αι. Ο Γαληνός, χρησιμοποίησε και συνδυασμούς βοτάνων, διότι όπως υποστήριζε, με τα απλά βότανα, αρκετές φορές, δεν θεραπεύονται «αι παρά φύσιν διαθέσεις». Τα σκευάσματα του Γαληνού, γνωστά και ως γαληνικά σκευάσματα είναι τα σκευάσματα που χρησιμοποιούνται μέχρι στις μέρες μας από τους βοτανολόγους ιατρούς. Ο πατέρας της βοτανικής, ο Θεόφραστος, στα εννιά βιβλία του «περί φυτών ιστορίας», περιγράφει τα φυτά και τις φαρμακολογικές τους ιδιότητες. Ο Διοσκουρίδης, ο διασημότερος φαρμακολόγος της αρχαιότητας,στον 1ο αιώνα μ.Χ., έγραψε ένα πολύ σημαντικό έργο το «περί ύλης ιατρικής» δηλαδή των φαρμάκων που χρησιμοποιούνται στην ιατρική, μελέτησε περίπου 500 φυτά και τη δράση τους στις διάφορες ασθένειες του ανθρώπινου σώματος. Σύντομα έγινε γνωστό σε όλη την Ευρώπη και χρησιμοποιούνταν μέχρι τα μέσα του 17ου αιώνα μ.Χ.
Οι άνθρωποι σήμερα κατάλαβαν την ανάγκη για την επιστροφή και την αναβίωση των φυσικών μεθόδων θεραπείας. Μία επιστροφή που εμπεριέχει γνώση και αγάπη για κάθε φυσικό!
Το Ginkgo, βοηθάει στην βελτίωση του κυκλοφορικού, συμβάλλει στην τόνωση της μνήμης, στη θεραπεία της άνοιας και ρυθμίζει τη γλυκόζη στους διαβητικούς. Πέρα από την θεραπευτική του δράση στις περιπτώσεις εξασθένησης της μνήμης, δρα και κατά της κατάθλιψης ενώ ενισχύει τη λίμπιντο. Επίσης, έχει την ικανότητα να μειώνει το άγχος, να βελτιώνει τη διάθεση και να βοηθά στις γνωστικές λειτουργίες, ιδιαίτερα σε περιπτώσεις Alzheimer. Στην Γερμανία είναι ένα από τα πιο συχνά χορηγούμενα προϊόντα για νοητικές διαταραχές. Σύμφωνα με μελέτες ελέγχου, το Ginkgo Biloba μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να μειώσει τον βόμβο των αυτιών και τα προβλήματα ισορροπίας. *Προσοχή, όταν το ginkgo biloba λαμβάνεται παράλληλα με αντιπηκτικά και αντιαιμοπεταλιακά φάρμακα. Μέσα από την βοτανοθεραπεία βρίσκουμε φυσικούς τρόπους να αντιμετωπίζουμε τα προβλήματα υγείας! Μπορεί η κλασική ιατρική να καταφεύγει συνήθως στα φάρμακα ως μόνο τρόπο αντιμετώπισης όλων των προβλημάτων υγείας, κανείς όμως δεν μπορεί να παραβλέψει και το ρόλο της φύσης. Έως και το πρώτο μισό του εικοστού αιώνα, τα κύρια μέσα θεραπείας των ανθρώπων ήταν τα βότανα και έχουν χρησιμοποιηθεί από όλους τους πολιτισμούς της γης. Πρώτος ο Ιπποκράτης είχε μιλήσει για τη δύναμη των φυτών και των βοτάνων που, χάρη στις ιδιότητές τους, συμβάλλουν στην αντιμετώπιση πολλών ασθενειών. Μάλιστα, από τα περίπου 250 φυτά που χρησιμοποιούσε στους ασθενείς του, αρκετά αποτελούν τη βάση ακόμα και σύγχρονων φαρμάκων. Ο Ασκληπιός με τα «φαρμακοτριβεία» του και τα «υγιεινοθεραπευτήριά» του θεοποιήθηκε με περισσότερα από 340 Ασκληπιεία κατά τον 6ο π.Χ. αι. Ο Γαληνός, χρησιμοποίησε και συνδυασμούς βοτάνων, διότι όπως υποστήριζε, με τα απλά βότανα, αρκετές φορές, δεν θεραπεύονται «αι παρά φύσιν διαθέσεις». Τα σκευάσματα του Γαληνού, γνωστά και ως γαληνικά σκευάσματα είναι τα σκευάσματα που χρησιμοποιούνται μέχρι στις μέρες μας από τους βοτανολόγους ιατρούς. Ο πατέρας της βοτανικής, ο Θεόφραστος, στα εννιά βιβλία του «περί φυτών ιστορίας», περιγράφει τα φυτά και τις φαρμακολογικές τους ιδιότητες. Ο Διοσκουρίδης, ο διασημότερος φαρμακολόγος της αρχαιότητας,στον 1ο αιώνα μ.Χ., έγραψε ένα πολύ σημαντικό έργο το «περί ύλης ιατρικής» δηλαδή των φαρμάκων που χρησιμοποιούνται στην ιατρική, μελέτησε περίπου 500 φυτά και τη δράση τους στις διάφορες ασθένειες του ανθρώπινου σώματος. Σύντομα έγινε γνωστό σε όλη την Ευρώπη και χρησιμοποιούνταν μέχρι τα μέσα του 17ου αιώνα μ.Χ.
Οι άνθρωποι σήμερα κατάλαβαν την ανάγκη για την επιστροφή και την αναβίωση των φυσικών μεθόδων θεραπείας. Μία επιστροφή που εμπεριέχει γνώση και αγάπη για κάθε φυσικό!

Πηγή πολλών φυτοχημικών ουσιών που έχουν μεγάλη αντιοξειδωτική δράση. Μεγάλη περιεκτικότητα βιταμίνης Ε και βιταμίνες του συμπλέγματος Β. Επίσης, τα καρύδια είναι πολύ πλούσια πηγή σε μέταλλα, μαγγάνιο, χαλκό, κάλιο, ασβέστιο, σίδηρο, μαγνήσιο, μελατονίνη, ψευδάργυρο και σελήνιο.Μειώνει την LDL (κακή χοληστερόλη), αυξάνει την HDL (καλή χοληστερόλη) και μειώνει τον κίνδυνο καρδιαγγειακών παθήσεων, εγκεφαλικού επεισοδίου και καρδιακής προσβολής, βελτιώνοντας τη λειτουργία του ενδοθηλίου των αρτηριών. Άλλη μία ιδιότητα των καρυδιών, είναι ότι βελτιώνουν τον μεταβολισμό της γλυκόζης και βοηθούν στη δράση της ινσουλίνης. Διάφορες έρευνες έδειξαν ότι μία υψηλότερη πρόσληψη μονοακόρεστων και πολυακόρεστων λιπαρών οξέων βελτιώνει την ευαισθησία της ινσουλίνης.
Επίσης αρκετές μελέτες έχουν δείξει ότι συμβάλει στην καλύτερη λειτουργία του εγκεφάλου, στη μνήμη και βοηθά στην κατάθλιψη.
Τα καρύδια καθώς περιέχουν ενώσεις με ισχυρές αντιοξειδωτικές και αντιφλεγμονώδεις ιδιότητες, πολλές έρευνες έδειξαν ότι προσφέρουν σημαντικά και εναντίον του καρκίνου.

Μέσα από την βοτανοθεραπεία βρίσκουμε φυσικούς τρόπους να αντιμετωπίζουμε τα προβλήματα υγείας!

Μπορεί η κλασική ιατρική να καταφεύγει συνήθως στα φάρμακα ως μόνο τρόπο αντιμετώπισης όλων των προβλημάτων υγείας, κανείς όμως δεν μπορεί να παραβλέψει και το ρόλο της φύσης.

Έως και το πρώτο μισό του εικοστού αιώνα, τα κύρια μέσα θεραπείας των ανθρώπων ήταν τα βότανα και έχουν χρησιμοποιηθεί από όλους τους πολιτισμούς της γης.

Πρώτος ο Ιπποκράτης είχε μιλήσει για τη δύναμη των φυτών και των βοτάνων που, χάρη στις ιδιότητές τους, συμβάλλουν στην αντιμετώπιση πολλών ασθενειών. Μάλιστα, από τα περίπου 250 φυτά που χρησιμοποιούσε στους ασθενείς του, αρκετά αποτελούν τη βάση ακόμα και σύγχρονων φαρμάκων.

Ο Ασκληπιός με τα «φαρμακοτριβεία» του και τα «υγιεινοθεραπευτήριά» του θεοποιήθηκε με περισσότερα από 340 Ασκληπιεία κατά τον 6ο π.Χ. αι. 

Ο Γαληνός, χρησιμοποίησε και συνδυασμούς βοτάνων, διότι όπως υποστήριζε, με τα απλά βότανα, αρκετές φορές, δεν θεραπεύονται «αι παρά φύσιν διαθέσεις».

Τα σκευάσματα του Γαληνού, γνωστά και ως γαληνικά σκευάσματα είναι τα σκευάσματα που χρησιμοποιούνται μέχρι στις μέρες μας από τους βοτανολόγους ιατρούς.

Ο πατέρας της βοτανικής, ο Θεόφραστος, στα εννιά βιβλία του «περί φυτών ιστορίας», περιγράφει τα φυτά και τις φαρμακολογικές τους ιδιότητες.

Ο Διοσκουρίδης, ο διασημότερος φαρμακολόγος της αρχαιότητας,στον 1ο αιώνα μ.Χ., έγραψε ένα πολύ σημαντικό έργο το «περί ύλης ιατρικής» δηλαδή των φαρμάκων που χρησιμοποιούνται στην ιατρική, μελέτησε περίπου 500 φυτά και τη δράση τους στις διάφορες ασθένειες του ανθρώπινου σώματος. Σύντομα έγινε γνωστό σε όλη την Ευρώπη και χρησιμοποιούνταν μέχρι τα μέσα του 17ου αιώνα μ.Χ.

 

Οι άνθρωποι σήμερα κατάλαβαν την ανάγκη για την επιστροφή και την αναβίωση των φυσικών μεθόδων θεραπείας. Μία επιστροφή που εμπεριέχει γνώση και αγάπη για κάθε φυσικό!
Περιέχει τρία ισχυρά ηπατο-προστατευτικά συστατικά, τη σιλιβινίνη, τη σιλιδιανίνη και τη σιλικριστίνη στα τρία αυτά συστατικά δόθηκε το όνομα σιλυμαρίνη, η οποία και αποτελεί την καθοριστική αιτία για την αποτοξινωτική δράση του βοτάνου. Πολλές ευρωπαϊκές μελέτες έχουν δείξει ότι η συγκεκριμένη ουσία επιταχύνει την ανάρρωση από ηπατίτιδα ενώ άλλες μελέτες έχουν δείξει ότι θεραπεύει την κίρρωση. Συνιστάται, μετά από χημειοθεραπεία καθώς αποβάλει τις τοξίνες και την ακτινοβολία από τον οργανισμό δίνοντας του δύναμη. Άλλο πλεονέκτημα του σίλυβου ή γαϊδουράγκαθου είναι η αποτοξίνωση που προσφέρει στον οργανισμό, μετά από τα φάρμακα και τη συστηματική χρήση τους. Προστατεύει από την υψηλή χοληστερίνη, τριγλυκερίδια, πίεση, ζάχαρο και αυξημένο βάρος. Δοσολογία: 15-20 σταγόνες 2 φορές την ημέρα. Μέσα από την βοτανοθεραπεία βρίσκουμε φυσικούς τρόπους να αντιμετωπίζουμε τα προβλήματα υγείας! Μπορεί η κλασική ιατρική να καταφεύγει συνήθως στα φάρμακα ως μόνο τρόπο αντιμετώπισης όλων των προβλημάτων υγείας, κανείς όμως δεν μπορεί να παραβλέψει και το ρόλο της φύσης. Έως και το πρώτο μισό του εικοστού αιώνα, τα κύρια μέσα θεραπείας των ανθρώπων ήταν τα βότανα και έχουν χρησιμοποιηθεί από όλους τους πολιτισμούς της γης. Πρώτος ο Ιπποκράτης είχε μιλήσει για τη δύναμη των φυτών και των βοτάνων που, χάρη στις ιδιότητές τους, συμβάλλουν στην αντιμετώπιση πολλών ασθενειών. Μάλιστα, από τα περίπου 250 φυτά που χρησιμοποιούσε στους ασθενείς του, αρκετά αποτελούν τη βάση ακόμα και σύγχρονων φαρμάκων. Ο Ασκληπιός με τα «φαρμακοτριβεία» του και τα «υγιεινοθεραπευτήριά» του θεοποιήθηκε με περισσότερα από 340 Ασκληπιεία κατά τον 6ο π.Χ. αι. Ο Γαληνός, χρησιμοποίησε και συνδυασμούς βοτάνων, διότι όπως υποστήριζε, με τα απλά βότανα, αρκετές φορές, δεν θεραπεύονται «αι παρά φύσιν διαθέσεις». Τα σκευάσματα του Γαληνού, γνωστά και ως γαληνικά σκευάσματα είναι τα σκευάσματα που χρησιμοποιούνται μέχρι στις μέρες μας από τους βοτανολόγους ιατρούς. Ο πατέρας της βοτανικής, ο Θεόφραστος, στα εννιά βιβλία του «περί φυτών ιστορίας», περιγράφει τα φυτά και τις φαρμακολογικές τους ιδιότητες. Ο Διοσκουρίδης, ο διασημότερος φαρμακολόγος της αρχαιότητας,στον 1ο αιώνα μ.Χ., έγραψε ένα πολύ σημαντικό έργο το «περί ύλης ιατρικής» δηλαδή των φαρμάκων που χρησιμοποιούνται στην ιατρική, μελέτησε περίπου 500 φυτά και τη δράση τους στις διάφορες ασθένειες του ανθρώπινου σώματος. Σύντομα έγινε γνωστό σε όλη την Ευρώπη και χρησιμοποιούνταν μέχρι τα μέσα του 17ου αιώνα μ.Χ.
Οι άνθρωποι σήμερα κατάλαβαν την ανάγκη για την επιστροφή και την αναβίωση των φυσικών μεθόδων θεραπείας. Μία επιστροφή που εμπεριέχει γνώση και αγάπη για κάθε φυσικό!
Ταραξάκο (πικραλίδα ή αγριοράδικο ) Το τελειότερο διουρητικό, μειώνει χοληστερίνη, τριγλυκερίδια!!! Πλούσιo σε άλατα, σίδηρο, ψευδάργυρο, βιταμίνη A, B, C, D και μία από τις καλύτερες φυσικές πηγές Καλίου. Το τελειότερο διουρητικό, καταπολεμά την υπέρταση, μειώνει χοληστερίνη, τριγλυκερίδια, αντιμετωπίζει τις χρόνιες ρευματοπάθειες και αρθρίτιδα, μειώνει το ουρικό οξύ, ενισχύει την πρόσληψη ασβεστίου και αντιμετωπίζει επίσης εντυπωσιακά τις χρόνιες δερματίτιδες. Το ταραξάκο, είναι ένα από τα βότανα που προστατεύουν και καταπολεμούν την παχυσαρκία και βοηθά στη διατήρηση του βάρους σε κανονικά επίπεδα. Επίσης, συμβάλλει στην εύρυθμη λειτουργία του ήπατος και έχει καταπραϋντική δράση. Μία από τις σημαντικές ωφέλειες που του αποδίδονται, είναι η δυνατότητα που παρουσιάζει στο τομέα της αποτοξίνωσης του οργανισμού. Είναι επίσης σημαντικό να σημειωθεί, ότι παρά τη διουρητική του δράση, το ταραξάκο δεν προκαλεί απώλειες καλίου, δεδομένου ότι είναι από μόνο του πηγή καλίου. Μέσα από την βοτανοθεραπεία βρίσκουμε φυσικούς τρόπους να αντιμετωπίζουμε τα προβλήματα υγείας! Μπορεί η κλασική ιατρική να καταφεύγει συνήθως στα φάρμακα ως μόνο τρόπο αντιμετώπισης όλων των προβλημάτων υγείας, κανείς όμως δεν μπορεί να παραβλέψει και το ρόλο της φύσης. Έως και το πρώτο μισό του εικοστού αιώνα, τα κύρια μέσα θεραπείας των ανθρώπων ήταν τα βότανα και έχουν χρησιμοποιηθεί από όλους τους πολιτισμούς της γης. Πρώτος ο Ιπποκράτης είχε μιλήσει για τη δύναμη των φυτών και των βοτάνων που, χάρη στις ιδιότητές τους, συμβάλλουν στην αντιμετώπιση πολλών ασθενειών. Μάλιστα, από τα περίπου 250 φυτά που χρησιμοποιούσε στους ασθενείς του, αρκετά αποτελούν τη βάση ακόμα και σύγχρονων φαρμάκων. Ο Ασκληπιός με τα «φαρμακοτριβεία» του και τα «υγιεινοθεραπευτήριά» του θεοποιήθηκε με περισσότερα από 340 Ασκληπιεία κατά τον 6ο π.Χ. αι. Ο Γαληνός, χρησιμοποίησε και συνδυασμούς βοτάνων, διότι όπως υποστήριζε, με τα απλά βότανα, αρκετές φορές, δεν θεραπεύονται «αι παρά φύσιν διαθέσεις». Τα σκευάσματα του Γαληνού, γνωστά και ως γαληνικά σκευάσματα είναι τα σκευάσματα που χρησιμοποιούνται μέχρι στις μέρες μας από τους βοτανολόγους ιατρούς. Ο πατέρας της βοτανικής, ο Θεόφραστος, στα εννιά βιβλία του «περί φυτών ιστορίας», περιγράφει τα φυτά και τις φαρμακολογικές τους ιδιότητες. Ο Διοσκουρίδης, ο διασημότερος φαρμακολόγος της αρχαιότητας,στον 1ο αιώνα μ.Χ., έγραψε ένα πολύ σημαντικό έργο το «περί ύλης ιατρικής» δηλαδή των φαρμάκων που χρησιμοποιούνται στην ιατρική, μελέτησε περίπου 500 φυτά και τη δράση τους στις διάφορες ασθένειες του ανθρώπινου σώματος. Σύντομα έγινε γνωστό σε όλη την Ευρώπη και χρησιμοποιούνταν μέχρι τα μέσα του 17ου αιώνα μ.Χ.
Οι άνθρωποι σήμερα κατάλαβαν την ανάγκη για την επιστροφή και την αναβίωση των φυσικών μεθόδων θεραπείας. Μία επιστροφή που εμπεριέχει γνώση και αγάπη για κάθε φυσικό!

Αυτοί λοιπόν οι κόκκοι χρησιμοποιούνται για φαρμακευτική χρήση, ως φυτικό φάρμακο για τη θεραπεία ποικιλίας παθήσεων. Η λυγαριά επηρεάζει άμεσα την έκκριση των ορμονών αναπαραγωγής,
τις ισορροπεί και με αυτόν τον τρόπο μειώνει τα συμπτώματα.
Χρησιμοποιείται κατά των συμπτωμάτων του προεμμηνορροϊκού συνδρόμου (PMS), των διαταραχών της εμμήνου ρύσεως, της στειρότητας, της ακμής και βελτιώνει τα συμπτώματα της εμμηνόπαυσης, συμπεριλαμβανομένων του νυχτερινού ιδρώτα και των εξάψεων.
Η λυγαριά αυξάνει την πιθανότητα της γυναικείας γονιμότητας λόγω της πιθανής επίδρασής της στα επίπεδα της προλακτίνης. Έτσι βοηθά στην εξισορρόπηση των άλλων ορμονών, των οιστρογόνων και της προγεστερόνης.
Σύμφωνα με έρευνες, το 93% των ατόμων που έλαβαν λυγαριά ανέφεραν μείωση των συμπτωμάτων PMS (προεμμηνορροϊκού συνδρόμου), της κατάθλιψης και του άγχους.
Οι ερευνητές επίσης θεωρούν ότι το αντιοξειδωτικό περιεχόμενο του φυτού βοηθά σε περιπτώσεις του καρκίνου του παχέος εντέρου, του στομάχου, της μήτρας, των ωοθηκών, του μαστού, του τραχήλου και των πνευμονικών κυττάρων.
Τα πρώτα αποτελέσματα είναι φανερά μετά από 2-3 μήνες θεραπείας.

Μέσα από την βοτανοθεραπεία βρίσκουμε φυσικούς τρόπους να αντιμετωπίζουμε τα προβλήματα υγείας!

Μπορεί η κλασική ιατρική να καταφεύγει συνήθως στα φάρμακα ως μόνο τρόπο αντιμετώπισης όλων των προβλημάτων υγείας, κανείς όμως δεν μπορεί να παραβλέψει και το ρόλο της φύσης.

Έως και το πρώτο μισό του εικοστού αιώνα, τα κύρια μέσα θεραπείας των ανθρώπων ήταν τα βότανα και έχουν χρησιμοποιηθεί από όλους τους πολιτισμούς της γης.

Πρώτος ο Ιπποκράτης είχε μιλήσει για τη δύναμη των φυτών και των βοτάνων που, χάρη στις ιδιότητές τους, συμβάλλουν στην αντιμετώπιση πολλών ασθενειών. Μάλιστα, από τα περίπου 250 φυτά που χρησιμοποιούσε στους ασθενείς του, αρκετά αποτελούν τη βάση ακόμα και σύγχρονων φαρμάκων.

Ο Ασκληπιός με τα «φαρμακοτριβεία» του και τα «υγιεινοθεραπευτήριά» του θεοποιήθηκε με περισσότερα από 340 Ασκληπιεία κατά τον 6ο π.Χ. αι. 

Ο Γαληνός, χρησιμοποίησε και συνδυασμούς βοτάνων, διότι όπως υποστήριζε, με τα απλά βότανα, αρκετές φορές, δεν θεραπεύονται «αι παρά φύσιν διαθέσεις».

Τα σκευάσματα του Γαληνού, γνωστά και ως γαληνικά σκευάσματα είναι τα σκευάσματα που χρησιμοποιούνται μέχρι στις μέρες μας από τους βοτανολόγους ιατρούς.

Ο πατέρας της βοτανικής, ο Θεόφραστος, στα εννιά βιβλία του «περί φυτών ιστορίας», περιγράφει τα φυτά και τις φαρμακολογικές τους ιδιότητες.

Ο Διοσκουρίδης, ο διασημότερος φαρμακολόγος της αρχαιότητας,στον 1ο αιώνα μ.Χ., έγραψε ένα πολύ σημαντικό έργο το «περί ύλης ιατρικής» δηλαδή των φαρμάκων που χρησιμοποιούνται στην ιατρική, μελέτησε περίπου 500 φυτά και τη δράση τους στις διάφορες ασθένειες του ανθρώπινου σώματος. Σύντομα έγινε γνωστό σε όλη την Ευρώπη και χρησιμοποιούνταν μέχρι τα μέσα του 17ου αιώνα μ.Χ.

 

Οι άνθρωποι σήμερα κατάλαβαν την ανάγκη για την επιστροφή και την αναβίωση των φυσικών μεθόδων θεραπείας. Μία επιστροφή που εμπεριέχει γνώση και αγάπη για κάθε φυσικό!
Weight
DimensionsΜ/ΔΜ/ΔΜ/ΔΜ/ΔΜ/ΔΜ/Δ
Additional information