Σε απόθεμα

Βάμμα Σερενόα

15.00

Προστάτης- ουροποιητικό

Το φυτό χρησιμοποιείται εδώ και πολλούς αιώνες για παθήσεις που σχετίζονται με το ανδρικό ουροποιητικό σύστημα και τη θεραπεία των προβλημάτων του προστάτη.

Κατηγορία:

Περιγραφή

Καλοήθης υπερτροφία του προστάτη (με ακόλουθη αδυναμία κένωσης της ουροδόχου)
Κυστίτιδα σε άνδρες προκαλούμενη από την υπερτροφία
Στυτική δυσλειτουργία προκαλούμενη από την υπερτροφία
Αντιφλεγμονώδες-Αντισηπτικό του ουροποιητικού συστήματος
Τονωτικό, διουρητικό
Σεξουαλική ανικανότητα

Τα ερευνητικά αποτελέσματα έχουν δείξει ότι η φυσική θεραπευτική ουσία που προέρχεται από αυτό το βότανο έχει ποσοστό επιτυχίας 90% στη θεραπεία της υπερπλασίας του προστάτη και αυτό που κάνει το βότανο τόσο δημοφιλές στο χώρο της Ιατρικής είναι η ουσιαστική έλλειψη ανεπιθύμητων ενεργειών και τοξικότητας
Επίσης τα ερευνητικά στοιχεία δείχνουν ότι δεν υπάρχουν αλληλεπιδράσεις του saw palmetto με άλλα συνθετικά φάρμακα.

Δοσολογία: 15-20 σταγόνες 2 φορές την ημέρα.

Μέσα από την βοτανοθεραπεία βρίσκουμε φυσικούς τρόπους να αντιμετωπίζουμε τα προβλήματα υγείας!

Μπορεί η κλασική ιατρική να καταφεύγει συνήθως στα φάρμακα ως μόνο τρόπο αντιμετώπισης όλων των προβλημάτων υγείας, κανείς όμως δεν μπορεί να παραβλέψει και το ρόλο της φύσης.

Έως και το πρώτο μισό του εικοστού αιώνα, τα κύρια μέσα θεραπείας των ανθρώπων ήταν τα βότανα και έχουν χρησιμοποιηθεί από όλους τους πολιτισμούς της γης.

Πρώτος ο Ιπποκράτης είχε μιλήσει για τη δύναμη των φυτών και των βοτάνων που, χάρη στις ιδιότητές τους, συμβάλλουν στην αντιμετώπιση πολλών ασθενειών. Μάλιστα, από τα περίπου 250 φυτά που χρησιμοποιούσε στους ασθενείς του, αρκετά αποτελούν τη βάση ακόμα και σύγχρονων φαρμάκων.

Ο Ασκληπιός με τα «φαρμακοτριβεία» του και τα «υγιεινοθεραπευτήριά» του θεοποιήθηκε με περισσότερα από 340 Ασκληπιεία κατά τον 6ο π.Χ. αι. 

Ο Γαληνός, χρησιμοποίησε και συνδυασμούς βοτάνων, διότι όπως υποστήριζε, με τα απλά βότανα, αρκετές φορές, δεν θεραπεύονται «αι παρά φύσιν διαθέσεις».

Τα σκευάσματα του Γαληνού, γνωστά και ως γαληνικά σκευάσματα είναι τα σκευάσματα που χρησιμοποιούνται μέχρι στις μέρες μας από τους βοτανολόγους ιατρούς.

Ο πατέρας της βοτανικής, ο Θεόφραστος, στα εννιά βιβλία του «περί φυτών ιστορίας», περιγράφει τα φυτά και τις φαρμακολογικές τους ιδιότητες.

Ο Διοσκουρίδης, ο διασημότερος φαρμακολόγος της αρχαιότητας,στον 1ο αιώνα μ.Χ., έγραψε ένα πολύ σημαντικό έργο το «περί ύλης ιατρικής» δηλαδή των φαρμάκων που χρησιμοποιούνται στην ιατρική, μελέτησε περίπου 500 φυτά και τη δράση τους στις διάφορες ασθένειες του ανθρώπινου σώματος. Σύντομα έγινε γνωστό σε όλη την Ευρώπη και χρησιμοποιούνταν μέχρι τα μέσα του 17ου αιώνα μ.Χ.

 

Οι άνθρωποι σήμερα κατάλαβαν την ανάγκη για την επιστροφή και την αναβίωση των φυσικών μεθόδων θεραπείας. Μία επιστροφή που εμπεριέχει γνώση και αγάπη για κάθε φυσικό!

Quick Comparison

SettingsΒάμμα Σερενόα removeΒάμμα Εχινάκεια ή εχινάτσια removeΒάμμα Αγριοτριανταφυλλιά removeΒάμμα Λυγαριά removeΒάμμα Κράταιγος removeΒάμμα Τσουκνίδα remove
Image
SKU
Rating
Price15.0015.0015.0015.0015.0015.00
Stock
Availability
Add to cart

Προσθήκη στο καλάθι

Προσθήκη στο καλάθι

Προσθήκη στο καλάθι

Προσθήκη στο καλάθι

Προσθήκη στο καλάθι

Προσθήκη στο καλάθι

DescriptionΠροστάτης- ουροποιητικό Το φυτό χρησιμοποιείται εδώ και πολλούς αιώνες για παθήσεις που σχετίζονται με το ανδρικό ουροποιητικό σύστημα και τη θεραπεία των προβλημάτων του προστάτη.(Echinacea purpurea) - Τόνωση ανοσοποιητικού Από τα πιο σημαντικά φαρμακευτικά βότανα στον κόσμο. Έγινε γνωστή στις ΗΠΑ στις αρχές του 1800 μ.Χ. ως φυτικό φάρμακο και πολύ σύντομα η φήμη της διαδόθηκε σε όλη την Ευρώπη.Μία από τις πλουσιότερες πηγές βιταμίνης C!!! Οι θρεπτικές ουσίες του ενισχύουν το ανοσοποιητικό σύστημα και βοηθούν στην πρόληψη των ασθενειών.Η Λυγαριά (Vitex agnus castus) Πρόκειται για Θάμνο με λευκά, ροζ και βιολετί άνθη που φτάνει μέχρι και έξι μέτρα ύψος. Μέσα στα άνθη της υπάρχουν μικρά κουκουτσάκια που μοιάζουν με κόκκους πιπεριού.Καρδιοτονωτικό Ένα πολύτιμο φαρμακευτικό βότανο το οποίο οι βοτανοθεραπευτές θεωρούν «τροφή της καρδιάς». Χρησιμοποιείται κυρίως για διαταραχές της καρδιάς και του κυκλοφορικού και ιδιαίτερα για τη στηθάγχη.Το όνομα της προέρχεται από το λατινικά uro που σημαίνει "κάψιμο". Η χρήση της ως φαρμακευτικό φυτό χρονολογείται από την Αρχαία Ελλάδα. Αναφορά για φυσικές θεραπείες.με βάση την τσουκνίδα κάνει ο Ιπποκράτης (460-377π.Χ) και τον δεύτερο αιώνα ο Έλληνας ιατρός Γαληνός , σε σχετική τους βιβλιογραφία.
ContentΚαλοήθης υπερτροφία του προστάτη (με ακόλουθη αδυναμία κένωσης της ουροδόχου) Κυστίτιδα σε άνδρες προκαλούμενη από την υπερτροφία Στυτική δυσλειτουργία προκαλούμενη από την υπερτροφία Αντιφλεγμονώδες-Αντισηπτικό του ουροποιητικού συστήματος Τονωτικό, διουρητικό Σεξουαλική ανικανότητα Τα ερευνητικά αποτελέσματα έχουν δείξει ότι η φυσική θεραπευτική ουσία που προέρχεται από αυτό το βότανο έχει ποσοστό επιτυχίας 90% στη θεραπεία της υπερπλασίας του προστάτη και αυτό που κάνει το βότανο τόσο δημοφιλές στο χώρο της Ιατρικής είναι η ουσιαστική έλλειψη ανεπιθύμητων ενεργειών και τοξικότητας Επίσης τα ερευνητικά στοιχεία δείχνουν ότι δεν υπάρχουν αλληλεπιδράσεις του saw palmetto με άλλα συνθετικά φάρμακα. Δοσολογία: 15-20 σταγόνες 2 φορές την ημέρα. Μέσα από την βοτανοθεραπεία βρίσκουμε φυσικούς τρόπους να αντιμετωπίζουμε τα προβλήματα υγείας! Μπορεί η κλασική ιατρική να καταφεύγει συνήθως στα φάρμακα ως μόνο τρόπο αντιμετώπισης όλων των προβλημάτων υγείας, κανείς όμως δεν μπορεί να παραβλέψει και το ρόλο της φύσης. Έως και το πρώτο μισό του εικοστού αιώνα, τα κύρια μέσα θεραπείας των ανθρώπων ήταν τα βότανα και έχουν χρησιμοποιηθεί από όλους τους πολιτισμούς της γης. Πρώτος ο Ιπποκράτης είχε μιλήσει για τη δύναμη των φυτών και των βοτάνων που, χάρη στις ιδιότητές τους, συμβάλλουν στην αντιμετώπιση πολλών ασθενειών. Μάλιστα, από τα περίπου 250 φυτά που χρησιμοποιούσε στους ασθενείς του, αρκετά αποτελούν τη βάση ακόμα και σύγχρονων φαρμάκων. Ο Ασκληπιός με τα «φαρμακοτριβεία» του και τα «υγιεινοθεραπευτήριά» του θεοποιήθηκε με περισσότερα από 340 Ασκληπιεία κατά τον 6ο π.Χ. αι. Ο Γαληνός, χρησιμοποίησε και συνδυασμούς βοτάνων, διότι όπως υποστήριζε, με τα απλά βότανα, αρκετές φορές, δεν θεραπεύονται «αι παρά φύσιν διαθέσεις». Τα σκευάσματα του Γαληνού, γνωστά και ως γαληνικά σκευάσματα είναι τα σκευάσματα που χρησιμοποιούνται μέχρι στις μέρες μας από τους βοτανολόγους ιατρούς. Ο πατέρας της βοτανικής, ο Θεόφραστος, στα εννιά βιβλία του «περί φυτών ιστορίας», περιγράφει τα φυτά και τις φαρμακολογικές τους ιδιότητες. Ο Διοσκουρίδης, ο διασημότερος φαρμακολόγος της αρχαιότητας,στον 1ο αιώνα μ.Χ., έγραψε ένα πολύ σημαντικό έργο το «περί ύλης ιατρικής» δηλαδή των φαρμάκων που χρησιμοποιούνται στην ιατρική, μελέτησε περίπου 500 φυτά και τη δράση τους στις διάφορες ασθένειες του ανθρώπινου σώματος. Σύντομα έγινε γνωστό σε όλη την Ευρώπη και χρησιμοποιούνταν μέχρι τα μέσα του 17ου αιώνα μ.Χ.
Οι άνθρωποι σήμερα κατάλαβαν την ανάγκη για την επιστροφή και την αναβίωση των φυσικών μεθόδων θεραπείας. Μία επιστροφή που εμπεριέχει γνώση και αγάπη για κάθε φυσικό!
Aρκετά δημοφιλές βότανο, ειδικά για την τόνωση του ανοσοποιητικού συστήματος, την αντιμετώπιση της γρίπης και του κοινού κρυολογήματος. Διεγείρει το ανοσοποιητικό αυξάνοντας την αντίσταση του οργανισμού στις μολύνσεις που προέρχονται από βακτήρια και ιούς. Η εχινάκεια λόγω των δραστικών ουσιών που περιέχει, δρα ως φυσικό αντιβιοτικό. Έχει πλούσια περιεκτικότητα σε φαινόλες γνωστές για τις αντιοξειδωτικές τους ιδιότητες, παράγωγα καφεϊκού οξέος, πολυσακχαρίτες, γλυκοσίδια (εχινακίνη), πολυκετυλένια, αλκυλαμίδια, βεταϊνη, εχινολόνη, χουμουλένιο, κάλιο, σίδηρος, χαλκός, ινουλίνη καθώς και βιταμίνες Α, C και Ε. Δοσολογία: 15-20 σταγόνες 2 φορές την ημέρα. Μέσα από την βοτανοθεραπεία βρίσκουμε φυσικούς τρόπους να αντιμετωπίζουμε τα προβλήματα υγείας! Μπορεί η κλασική ιατρική να καταφεύγει συνήθως στα φάρμακα ως μόνο τρόπο αντιμετώπισης όλων των προβλημάτων υγείας, κανείς όμως δεν μπορεί να παραβλέψει και το ρόλο της φύσης. Έως και το πρώτο μισό του εικοστού αιώνα, τα κύρια μέσα θεραπείας των ανθρώπων ήταν τα βότανα και έχουν χρησιμοποιηθεί από όλους τους πολιτισμούς της γης. Πρώτος ο Ιπποκράτης είχε μιλήσει για τη δύναμη των φυτών και των βοτάνων που, χάρη στις ιδιότητές τους, συμβάλλουν στην αντιμετώπιση πολλών ασθενειών. Μάλιστα, από τα περίπου 250 φυτά που χρησιμοποιούσε στους ασθενείς του, αρκετά αποτελούν τη βάση ακόμα και σύγχρονων φαρμάκων. Ο Ασκληπιός με τα «φαρμακοτριβεία» του και τα «υγιεινοθεραπευτήριά» του θεοποιήθηκε με περισσότερα από 340 Ασκληπιεία κατά τον 6ο π.Χ. αι. Ο Γαληνός, χρησιμοποίησε και συνδυασμούς βοτάνων, διότι όπως υποστήριζε, με τα απλά βότανα, αρκετές φορές, δεν θεραπεύονται «αι παρά φύσιν διαθέσεις». Τα σκευάσματα του Γαληνού, γνωστά και ως γαληνικά σκευάσματα είναι τα σκευάσματα που χρησιμοποιούνται μέχρι στις μέρες μας από τους βοτανολόγους ιατρούς. Ο πατέρας της βοτανικής, ο Θεόφραστος, στα εννιά βιβλία του «περί φυτών ιστορίας», περιγράφει τα φυτά και τις φαρμακολογικές τους ιδιότητες. Ο Διοσκουρίδης, ο διασημότερος φαρμακολόγος της αρχαιότητας,στον 1ο αιώνα μ.Χ., έγραψε ένα πολύ σημαντικό έργο το «περί ύλης ιατρικής» δηλαδή των φαρμάκων που χρησιμοποιούνται στην ιατρική, μελέτησε περίπου 500 φυτά και τη δράση τους στις διάφορες ασθένειες του ανθρώπινου σώματος. Σύντομα έγινε γνωστό σε όλη την Ευρώπη και χρησιμοποιούνταν μέχρι τα μέσα του 17ου αιώνα μ.Χ.
Οι άνθρωποι σήμερα κατάλαβαν την ανάγκη για την επιστροφή και την αναβίωση των φυσικών μεθόδων θεραπείας. Μία επιστροφή που εμπεριέχει γνώση και αγάπη για κάθε φυσικό!
Θεωρείται ιδανικό τονωτικό σε λοιμώξεις του αναπνευστικού συστήματος, στο συνάχι, την ατονία, την ανορεξία και τη δυσπεψία και προάγει τη δύναμη της ανάρρωσης. Έχει στυπτικές ιδιότητες και βοηθά στην καταπολέμηση της διάρροιας και των κολικών των εντέρων. Επίσης θεωρείται πολύ αποτελεσματικό αντισηπτικό για μολύνσεις και ερεθισμούς των βλεφάρων και των οφθαλμών. Ανακουφίζει τον πόνο και τη δυσκαμψία που σχετίζονται με την οστεοαρθρίτιδα. Όλα αυτά το καθιστούν ανάμεσα στις πρώτες θέσεις των πιο ευεργετικών βοτάνων. Δοσολογία: 15-20 σταγόνες 2 φορές την ημέρα. Μέσα από την βοτανοθεραπεία βρίσκουμε φυσικούς τρόπους να αντιμετωπίζουμε τα προβλήματα υγείας! Μπορεί η κλασική ιατρική να καταφεύγει συνήθως στα φάρμακα ως μόνο τρόπο αντιμετώπισης όλων των προβλημάτων υγείας, κανείς όμως δεν μπορεί να παραβλέψει και το ρόλο της φύσης. Έως και το πρώτο μισό του εικοστού αιώνα, τα κύρια μέσα θεραπείας των ανθρώπων ήταν τα βότανα και έχουν χρησιμοποιηθεί από όλους τους πολιτισμούς της γης. Πρώτος ο Ιπποκράτης είχε μιλήσει για τη δύναμη των φυτών και των βοτάνων που, χάρη στις ιδιότητές τους, συμβάλλουν στην αντιμετώπιση πολλών ασθενειών. Μάλιστα, από τα περίπου 250 φυτά που χρησιμοποιούσε στους ασθενείς του, αρκετά αποτελούν τη βάση ακόμα και σύγχρονων φαρμάκων. Ο Ασκληπιός με τα «φαρμακοτριβεία» του και τα «υγιεινοθεραπευτήριά» του θεοποιήθηκε με περισσότερα από 340 Ασκληπιεία κατά τον 6ο π.Χ. αι. Ο Γαληνός, χρησιμοποίησε και συνδυασμούς βοτάνων, διότι όπως υποστήριζε, με τα απλά βότανα, αρκετές φορές, δεν θεραπεύονται «αι παρά φύσιν διαθέσεις». Τα σκευάσματα του Γαληνού, γνωστά και ως γαληνικά σκευάσματα είναι τα σκευάσματα που χρησιμοποιούνται μέχρι στις μέρες μας από τους βοτανολόγους ιατρούς. Ο πατέρας της βοτανικής, ο Θεόφραστος, στα εννιά βιβλία του «περί φυτών ιστορίας», περιγράφει τα φυτά και τις φαρμακολογικές τους ιδιότητες. Ο Διοσκουρίδης, ο διασημότερος φαρμακολόγος της αρχαιότητας,στον 1ο αιώνα μ.Χ., έγραψε ένα πολύ σημαντικό έργο το «περί ύλης ιατρικής» δηλαδή των φαρμάκων που χρησιμοποιούνται στην ιατρική, μελέτησε περίπου 500 φυτά και τη δράση τους στις διάφορες ασθένειες του ανθρώπινου σώματος. Σύντομα έγινε γνωστό σε όλη την Ευρώπη και χρησιμοποιούνταν μέχρι τα μέσα του 17ου αιώνα μ.Χ.
Οι άνθρωποι σήμερα κατάλαβαν την ανάγκη για την επιστροφή και την αναβίωση των φυσικών μεθόδων θεραπείας. Μία επιστροφή που εμπεριέχει γνώση και αγάπη για κάθε φυσικό!

Αυτοί λοιπόν οι κόκκοι χρησιμοποιούνται για φαρμακευτική χρήση, ως φυτικό φάρμακο για τη θεραπεία ποικιλίας παθήσεων. Η λυγαριά επηρεάζει άμεσα την έκκριση των ορμονών αναπαραγωγής,
τις ισορροπεί και με αυτόν τον τρόπο μειώνει τα συμπτώματα.
Χρησιμοποιείται κατά των συμπτωμάτων του προεμμηνορροϊκού συνδρόμου (PMS), των διαταραχών της εμμήνου ρύσεως, της στειρότητας, της ακμής και βελτιώνει τα συμπτώματα της εμμηνόπαυσης, συμπεριλαμβανομένων του νυχτερινού ιδρώτα και των εξάψεων.
Η λυγαριά αυξάνει την πιθανότητα της γυναικείας γονιμότητας λόγω της πιθανής επίδρασής της στα επίπεδα της προλακτίνης. Έτσι βοηθά στην εξισορρόπηση των άλλων ορμονών, των οιστρογόνων και της προγεστερόνης.
Σύμφωνα με έρευνες, το 93% των ατόμων που έλαβαν λυγαριά ανέφεραν μείωση των συμπτωμάτων PMS (προεμμηνορροϊκού συνδρόμου), της κατάθλιψης και του άγχους.
Οι ερευνητές επίσης θεωρούν ότι το αντιοξειδωτικό περιεχόμενο του φυτού βοηθά σε περιπτώσεις του καρκίνου του παχέος εντέρου, του στομάχου, της μήτρας, των ωοθηκών, του μαστού, του τραχήλου και των πνευμονικών κυττάρων.
Τα πρώτα αποτελέσματα είναι φανερά μετά από 2-3 μήνες θεραπείας.

Μέσα από την βοτανοθεραπεία βρίσκουμε φυσικούς τρόπους να αντιμετωπίζουμε τα προβλήματα υγείας!

Μπορεί η κλασική ιατρική να καταφεύγει συνήθως στα φάρμακα ως μόνο τρόπο αντιμετώπισης όλων των προβλημάτων υγείας, κανείς όμως δεν μπορεί να παραβλέψει και το ρόλο της φύσης.

Έως και το πρώτο μισό του εικοστού αιώνα, τα κύρια μέσα θεραπείας των ανθρώπων ήταν τα βότανα και έχουν χρησιμοποιηθεί από όλους τους πολιτισμούς της γης.

Πρώτος ο Ιπποκράτης είχε μιλήσει για τη δύναμη των φυτών και των βοτάνων που, χάρη στις ιδιότητές τους, συμβάλλουν στην αντιμετώπιση πολλών ασθενειών. Μάλιστα, από τα περίπου 250 φυτά που χρησιμοποιούσε στους ασθενείς του, αρκετά αποτελούν τη βάση ακόμα και σύγχρονων φαρμάκων.

Ο Ασκληπιός με τα «φαρμακοτριβεία» του και τα «υγιεινοθεραπευτήριά» του θεοποιήθηκε με περισσότερα από 340 Ασκληπιεία κατά τον 6ο π.Χ. αι. 

Ο Γαληνός, χρησιμοποίησε και συνδυασμούς βοτάνων, διότι όπως υποστήριζε, με τα απλά βότανα, αρκετές φορές, δεν θεραπεύονται «αι παρά φύσιν διαθέσεις».

Τα σκευάσματα του Γαληνού, γνωστά και ως γαληνικά σκευάσματα είναι τα σκευάσματα που χρησιμοποιούνται μέχρι στις μέρες μας από τους βοτανολόγους ιατρούς.

Ο πατέρας της βοτανικής, ο Θεόφραστος, στα εννιά βιβλία του «περί φυτών ιστορίας», περιγράφει τα φυτά και τις φαρμακολογικές τους ιδιότητες.

Ο Διοσκουρίδης, ο διασημότερος φαρμακολόγος της αρχαιότητας,στον 1ο αιώνα μ.Χ., έγραψε ένα πολύ σημαντικό έργο το «περί ύλης ιατρικής» δηλαδή των φαρμάκων που χρησιμοποιούνται στην ιατρική, μελέτησε περίπου 500 φυτά και τη δράση τους στις διάφορες ασθένειες του ανθρώπινου σώματος. Σύντομα έγινε γνωστό σε όλη την Ευρώπη και χρησιμοποιούνταν μέχρι τα μέσα του 17ου αιώνα μ.Χ.

 

Οι άνθρωποι σήμερα κατάλαβαν την ανάγκη για την επιστροφή και την αναβίωση των φυσικών μεθόδων θεραπείας. Μία επιστροφή που εμπεριέχει γνώση και αγάπη για κάθε φυσικό!
Διαστέλλει τα αιμοφόρα αγγεία Χαλαρωτικό Αντιοξειδωτικό Πλούσιο σε ενεργά συστατικά : Βιοφλαβονοειδή (ρουτίνη, κερκετίνη), τριτερπενοειδή, κυανιούχοι γλυκοζίτες, αμίνες (τριμεθυλαμίνη-μόνο στα άνθη), πολυφαινόλες, κουμαρίνες, ταννίνες. Επίσης ένας σημαντικός αριθμός δοκιμών έχει επιβεβαιώσει την αξία του κράταιγου για τη θεραπεία της χρόνιας καρδιακής ανεπάρκειας. Είναι αξιοσημείωτο ότι μία δοκιμή, που έγινε στη Γερμανία το 1994. έδειξε ότι ο κράταιγος βελτιώνει το ρυθμό των καρδιακών παλμών και χαμηλώνει την πίεση του αίματος. Δοσολογία: 15-20 σταγόνες 2 φορές την ημέρα. Μέσα από την βοτανοθεραπεία βρίσκουμε φυσικούς τρόπους να αντιμετωπίζουμε τα προβλήματα υγείας! Μπορεί η κλασική ιατρική να καταφεύγει συνήθως στα φάρμακα ως μόνο τρόπο αντιμετώπισης όλων των προβλημάτων υγείας, κανείς όμως δεν μπορεί να παραβλέψει και το ρόλο της φύσης. Έως και το πρώτο μισό του εικοστού αιώνα, τα κύρια μέσα θεραπείας των ανθρώπων ήταν τα βότανα και έχουν χρησιμοποιηθεί από όλους τους πολιτισμούς της γης. Πρώτος ο Ιπποκράτης είχε μιλήσει για τη δύναμη των φυτών και των βοτάνων που, χάρη στις ιδιότητές τους, συμβάλλουν στην αντιμετώπιση πολλών ασθενειών. Μάλιστα, από τα περίπου 250 φυτά που χρησιμοποιούσε στους ασθενείς του, αρκετά αποτελούν τη βάση ακόμα και σύγχρονων φαρμάκων. Ο Ασκληπιός με τα «φαρμακοτριβεία» του και τα «υγιεινοθεραπευτήριά» του θεοποιήθηκε με περισσότερα από 340 Ασκληπιεία κατά τον 6ο π.Χ. αι. Ο Γαληνός, χρησιμοποίησε και συνδυασμούς βοτάνων, διότι όπως υποστήριζε, με τα απλά βότανα, αρκετές φορές, δεν θεραπεύονται «αι παρά φύσιν διαθέσεις». Τα σκευάσματα του Γαληνού, γνωστά και ως γαληνικά σκευάσματα είναι τα σκευάσματα που χρησιμοποιούνται μέχρι στις μέρες μας από τους βοτανολόγους ιατρούς. Ο πατέρας της βοτανικής, ο Θεόφραστος, στα εννιά βιβλία του «περί φυτών ιστορίας», περιγράφει τα φυτά και τις φαρμακολογικές τους ιδιότητες. Ο Διοσκουρίδης, ο διασημότερος φαρμακολόγος της αρχαιότητας,στον 1ο αιώνα μ.Χ., έγραψε ένα πολύ σημαντικό έργο το «περί ύλης ιατρικής» δηλαδή των φαρμάκων που χρησιμοποιούνται στην ιατρική, μελέτησε περίπου 500 φυτά και τη δράση τους στις διάφορες ασθένειες του ανθρώπινου σώματος. Σύντομα έγινε γνωστό σε όλη την Ευρώπη και χρησιμοποιούνταν μέχρι τα μέσα του 17ου αιώνα μ.Χ.
Οι άνθρωποι σήμερα κατάλαβαν την ανάγκη για την επιστροφή και την αναβίωση των φυσικών μεθόδων θεραπείας. Μία επιστροφή που εμπεριέχει γνώση και αγάπη για κάθε φυσικό!
Είναι πλούσια σε βιταμίνες A, C, E, Κ, θειαμίνη, ριβοφλαβίνη, φυλλικό οξύ, καλά λιπαρά οξέα, ασβέστιο, ιχνοστοιχεία όπως κάλιο, μαγνήσιο, μαγγάνιο, φώσφορο, σελήνιο και ψευδάργυρο, Περιέχει ομάδα ισχυρών αντιοξειδωτικών ουσιών, φλαβονοειδή και φυτικό σίδηρο. Επίσης πολλά φυτοχημικά στοιχεία όπως το λυκοπένιο, β-καροτένιο, καφεϊκό οξύ και βεταΐνη, ουσίες με ισχυρή αντιοξειδωτική δράση έναντι της δημιουργίας ελεύθερων ριζών. Η περιεκτικότητα της σε σεκρετίνη, διεγείρει το πάγκρεας για την παραγωγή ινσουλίνης ενώ η ισταμίνη που περιέχει, προσφέρει ισχυρή αντιφλεγμονώδη δράση. Η τσουκνίδα είναι βότανο, με διουρητικές ιδιότητες , στυπτικό, αποχρεμπτικό, τονωτικό, αντιφλεγμονώδες, αναλγητικό, αιμοστατικό, αντιδιαβητικό, Βοηθάει σημαντικά στην ρύθμιση της αρτηριακής πίεσης. στην αναιμία, υπέρταση, νεφρική ανεπάρκεια, παθήσεις της χολής κατακράτηση υγρών – απώλεια βάρους. Η τσουκνίδα καθαρίζει τα μαλλιά χωρίς να αφαιρεί τα φυσικά έλαια από το δέρμα και τα μαλλιά, καθιστώντας την έτσι, ιδανική για την αντιμετώπιση της πιτυρίδας. Μέσα από την βοτανοθεραπεία βρίσκουμε φυσικούς τρόπους να αντιμετωπίζουμε τα προβλήματα υγείας! Μπορεί η κλασική ιατρική να καταφεύγει συνήθως στα φάρμακα ως μόνο τρόπο αντιμετώπισης όλων των προβλημάτων υγείας, κανείς όμως δεν μπορεί να παραβλέψει και το ρόλο της φύσης. Έως και το πρώτο μισό του εικοστού αιώνα, τα κύρια μέσα θεραπείας των ανθρώπων ήταν τα βότανα και έχουν χρησιμοποιηθεί από όλους τους πολιτισμούς της γης. Πρώτος ο Ιπποκράτης είχε μιλήσει για τη δύναμη των φυτών και των βοτάνων που, χάρη στις ιδιότητές τους, συμβάλλουν στην αντιμετώπιση πολλών ασθενειών. Μάλιστα, από τα περίπου 250 φυτά που χρησιμοποιούσε στους ασθενείς του, αρκετά αποτελούν τη βάση ακόμα και σύγχρονων φαρμάκων. Ο Ασκληπιός με τα «φαρμακοτριβεία» του και τα «υγιεινοθεραπευτήριά» του θεοποιήθηκε με περισσότερα από 340 Ασκληπιεία κατά τον 6ο π.Χ. αι. Ο Γαληνός, χρησιμοποίησε και συνδυασμούς βοτάνων, διότι όπως υποστήριζε, με τα απλά βότανα, αρκετές φορές, δεν θεραπεύονται «αι παρά φύσιν διαθέσεις». Τα σκευάσματα του Γαληνού, γνωστά και ως γαληνικά σκευάσματα είναι τα σκευάσματα που χρησιμοποιούνται μέχρι στις μέρες μας από τους βοτανολόγους ιατρούς. Ο πατέρας της βοτανικής, ο Θεόφραστος, στα εννιά βιβλία του «περί φυτών ιστορίας», περιγράφει τα φυτά και τις φαρμακολογικές τους ιδιότητες. Ο Διοσκουρίδης, ο διασημότερος φαρμακολόγος της αρχαιότητας,στον 1ο αιώνα μ.Χ., έγραψε ένα πολύ σημαντικό έργο το «περί ύλης ιατρικής» δηλαδή των φαρμάκων που χρησιμοποιούνται στην ιατρική, μελέτησε περίπου 500 φυτά και τη δράση τους στις διάφορες ασθένειες του ανθρώπινου σώματος. Σύντομα έγινε γνωστό σε όλη την Ευρώπη και χρησιμοποιούνταν μέχρι τα μέσα του 17ου αιώνα μ.Χ.
Οι άνθρωποι σήμερα κατάλαβαν την ανάγκη για την επιστροφή και την αναβίωση των φυσικών μεθόδων θεραπείας. Μία επιστροφή που εμπεριέχει γνώση και αγάπη για κάθε φυσικό!
Weight
DimensionsΜ/ΔΜ/ΔΜ/ΔΜ/ΔΜ/ΔΜ/Δ
Additional information